این متن بخشهایی از «قانون مالیاتهای مستقیم» را نشان میدهد؛ ابتدا فهرست بابها و فصلهای آن آمده (از باب اول دربارهٔ اشخاص مشمول و تعاریف تا باب پنجم دربارهٔ سازمان تشخیص و مراجع مالیاتی) و سپس متن چند ماده از ماده ۱ تا ماده ۱۵. ماده ۱ روشن میکند چه کسانی در ایران مشمول مالیاتاند: مالکان اموال و املاک واقع در ایران، افراد حقیقی ایرانی ساکن ایران نسبت به درآمدشان در ایران و خارج، افراد حقیقی ایرانی ساکن خارج فقط نسبت به درآمدشان در ایران، اشخاص حقوقی ایرانی نسبت به درآمد داخلی و خارجی، و اشخاص غیرایرانی نسبت به درآمدشان در ایران و درآمدهایی که از راه واگذاری امتیاز یا حقوق، آموزش و کمک فنی، یا واگذاری فیلم سینمایی به دست میآورند. ماده ۲ فهرست کسانی را میآورد که مشمول این مالیاتها نیستند؛ مانند وزارتخانهها و موسسات دولتی، دستگاههایی که بودجهشان از دولت تأمین میشود، شهرداریها و دهیاریها، و بنیادها و نهادهای انقلاب اسلامی دارای مجوز معافیت، و در تبصرهها نکتههایی دربارهٔ شرکتهایی که بخشی از سرمایهشان متعلق به این اشخاص است، مالیات جداگانهٔ درآمد فعالیتهای اقتصادی به نرخ ماده ۱۰۵ و مسئولیت تضامنی مسئولان اداره امور میگوید.
ماده ۳ یک فهرست تعریف است و حکم جدیدی دربارهٔ مالیاتبدهی افراد نمیسازد؛ فقط معنای واژههایی را میگوید که در بقیهٔ قانون به کار میرود، مثل «سازمان» و «بانک مرکزی»، و برای بخشی از اصطلاحها (صورتحساب الکترونیکی، اشخاص تجاری و غیرتجاری، کارپوشه، حساب تجاری و غیرتجاری) به قانون مالیات بر ارزش افزوده و قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان ارجاع میدهد. چند اصطلاح هم در همین ماده معنا شده است: مالیات علیالحساب، درآمد اتفاقی، قیمت فروش، قیمت خرید، قیمت خرید تعدیلشده، دوره تملک، عایدی سرمایه و زیان سرمایه؛ بر همین پایه، تفاوت قیمت فروش و قیمت خرید را اگر بیشتر باشد «عایدی سرمایه» و اگر کمتر باشد «زیان سرمایه» مینامد. واژههای «ارز»، «رمزپول» و «رمزدارایی» هم تعریف شده و رمزارز نوعی رمزپول شمرده شده است.
شماری از مادههای بعدی (مادههای ۴ تا ۹ و همچنین ۱۳ تا ۱۵) حکم تازهای وضع نمیکنند و فقط خبر میدهند که بر پایهٔ ماده (۲) «قانون اصلاح موادی از قانون مالیاتهای مستقیم» مصوب ۱۳۸۰/۱۱/۲۷، مقررات مربوط به وصول مالیات سالانه املاک و همچنین مقررات وصول مالیات بر اراضی بایر نسخ شده است؛ این مادهها جزئیات آن مقررات یا محتوای آن ماده (۲) را توضیح نمیدهند و فقط به آن ارجاع میدهند. مادههای ۱۰ و ۱۱ به مالیات «مستغلات مسکونی خالی» میپردازند و میگویند طبق همان ماده (۲) قانون مصوب ۱۳۸۰ مقررات وصول این مالیات نسخ شده، و در همان حال طبق بند ۱۲ ماده واحده قانون اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۹۴/۰۴/۳۱، مقررات مربوط به وضع مالیات بر واحدهای مسکونی خالی در «ماده ۵۴ مکرر» الحاقی به قانون مالیاتهای مستقیم تصریح شده است؛ محتوای آن ماده و آن بند در این متن نیامده و رابطهٔ دقیق میان این دو اشاره در همین متن روشن نیست.
ماده ۱۲ هم دو نکته را کنار هم میگذارد: نسخ مقررات وصول مالیات بر اراضی بایر به موجب ماده (۲) قانون اصلاح موادی از قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۸۰/۱۱/۲۷، و اینکه به موجب ماده (۱۵) قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن مصوب ۱۳۸۷/۰۲/۲۵، اراضی بایر با کاربری مسکونی مشمول مالیات به نرخ دوازده درصد (۱۲٪) به ماخذ ارزش معاملاتی هستند. در مجموع، متن بیشتر یک چارچوب و مجموعهای از ارجاعها به قوانین دیگر است و برای بخشهای ارجاعشده توضیحی نمیدهد.