این ماده فهرست میکند چه نوع درآمدهایی از نوع «حقوق» (یعنی پولی که در برابر کار یا در قالب مزایای شغلی به کسی پرداخت میشود) از مالیات معاف است. بخشی از این معافیتها مربوط به افراد وابسته به دولتهای خارجی و سازمانهای بینالمللی در ایران است، مثل اعضای مأموریتهای سیاسی و کنسولی، کارشناسان خارجی که با موافقت دولت ایران اعزام میشوند و کارمندان غیرایرانی نمایندگیهای ایران در خارج؛ در بیشتر این موارد «معامله متقابل» یعنی رفتار دوطرفه و متقابل شرط شده است. بخش دیگر معافیتها به کارکنان عادی مربوط میشود، مانند حقوق بازنشستگی و پایان خدمت و مستمری، هزینه سفر شغلی، مسکن سازمانی و خانههای ارزانقیمت کارگری، وجوه بیمه بابت خسارت بدنی و درمان، پرداختهای درمانی کارفرما برای کارکنان، مزایای غیرنقدی تا سقف مشخص، عیدی و پاداش آخر سال تا سقف مشخص، و حقوق پرسنل نیروهای مسلح، مشمولان قانون استخدامی وزارت اطلاعات، جانبازان و آزادگان.
در دو بند (عیدی و پاداش آخر سال، و مزایای غیرنقدی) سقف معافیت با ارجاع به «معافیت مالیاتی موضوع ماده (۸۴) این قانون» تعیین شده است؛ خودِ همین متن میزان آن معافیت را نمیگوید و فقط به ماده ۸۴ ارجاع میدهد. همچنین در بندهای ۷، ۱۵ و ۱۶ همین متن صریحاً نوشته شده که «نسخ شده است»، یعنی محتوای آن بندها در این متن ذکر نشده است.
نکته: این متن تبصرهای ندارد.