این ماده دربارهٔ مالیات شرکتهای کشتیرانی و هواپیمایی خارجی است که از ایران مسافر یا کالا جابهجا میکنند. بر اساس این متن، مالیات آنها بهصورت مقطوع (یعنی نرخ ثابت و بدون محاسبهٔ سود و زیان) پنج درصد کل پولی است که از بابت کرایهٔ مسافر، حمل کالا و مانند آن به دست میآورند؛ فرقی نمیکند این پول در ایران گرفته شود یا در مقصد یا در بین راه.
نمایندگی یا شعبهٔ این شرکتها در ایران باید تا بیستم هر ماه فهرست پولی که در ماه قبل دریافت کردهاند را به ادارهٔ مالیات محل بدهند و مالیات آن را بپردازند. چنین درآمدی دیگر مشمول مالیات دیگری به نام مالیات بر درآمد نیست. اگر این فهرست بهموقع داده نشود یا آنچه داده شده با واقعیت نخواند، مالیات بر اساس تعداد مسافر و حجم بار بهصورت برآوردی (رویراس) تعیین میشود.
تبصرهٔ ماده هم میگوید اگر در کشور دیگری از درآمد شرکتهای کشتیرانی و هواپیمایی ایرانی بیش از پنج درصد کرایه گرفته شود، با اعلام سازمان مربوط ایرانی، وزارت امور اقتصادی و دارایی باید مالیات شرکتهای کشتیرانی و هواپیمایی وابسته به آن کشورها را به همان اندازهٔ نرخ مالیات آنها بالا ببرد.