این ماده دربارهٔ مالیات در جایی است که مالی از طریق صلح واگذار میشود و منافع (حق استفاده) آن برای همیشه یا برای مدت معین به مصالح یا شخص ثالث داده میشود. در این حالت، برای محاسبهٔ مالیات متصالح، بهای مال در تاریخ شروع منافع، مجموع ارزش عین (خود مال) و ارزش منفعت در همان تاریخ در نظر گرفته میشود.
تبصره میگوید اگر قبل از تاریخ شروع منفعت، انتقالهایی روی مال انجام شود، قیمت نوشتهشده در سند، ماخذ مالیات انتقالدهنده است و طبق مقررات این فصل مالیات دارد. اما برای آخرین انتقالگیرندهٔ عین که منافع مال هم به او میرسد، ماخذ مالیات برابر است با تفاوت بهای مال (همان جمع ارزش عین و منفعت) و مبلغی که او طبق سند پرداخته است.