این ماده میگوید سازمان مالیاتی وقتی میخواهد کاغذها و برگهای مالیاتی (مثل ابلاغیه یا برگ تشخیص) را به دست یک مودی برساند، اصل بر این است که خودِ مودی آنها را تحویل بگیرد و رسید هم روی نسخه دوم گرفته شود. اگر مأمور نتواند به خود مودی دسترسی پیدا کند، میتواند این اوراق را در محل خانه یا محل کار او به یکی از نزدیکان یا کارکنانش بدهد، به شرطی که به نظر مأمور، سن آنها بهقدری باشد که اهمیت موضوع را بفهمند و بین مودی و دریافتکننده هم تضاد منفعتی نباشد.
تبصره ۱ تکلیف حالتی را روشن میکند که مودی یا نزدیکان و کارکنانش از گرفتن کاغذها امتناع کنند، یا هیچکدام در محل حاضر نباشند. در این حالت مأمور باید این موضوع را در هر دو نسخه بنویسد و نسخه اول را به درِ محل سکونت یا کار مودی بچسباند. چنین ابلاغی قانونی شمرده میشود و تاریخ چسباندن همان تاریخ ابلاغ به مودی است.
تبصره ۲ اجازه میدهد سازمان امور مالیاتی برای ابلاغ از پست سفارشی هم استفاده کند. مأمور پست باید اوراق را به مودی یا نزدیکان و کارکنانش بدهد و رسید بگیرد؛ اگر امتناع شد، موضوع را روی اوراق مینویسد و نسخه دوم را به نشانی معین میچسباند و نسخه اول را به اداره مالیاتی برمیگرداند. اگر هیچیک از این اشخاص در محل نبودند، مأمور پست تاریخ مراجعه را مینویسد و عبارت «پانزده روز پس از این تاریخ مجددا مراجعه خواهد شد» را قید میکند و نسخه دوم را میچسباند. در مراجعه بعدی هم اگر کسی نبود، همین کار را تکرار میکند. این نوع اوراق از تاریخ چسباندن، ابلاغشده حساب میشوند.