این ماده سه حالت را میگوید که در آنها پول یا مالی که به مالک ملک داده میشود، از مالیات نقل و انتقال موضوع همین فصل معاف است. حالت اول: وزارتخانهها، مؤسسات و شرکتهای دولتی یا شهرداریها برای ساختن یا گسترش مناطق نظامی یا کارهای عمومی مثل جاده، راهآهن، خیابان، معابر، لولهکشی آب و نفت و گاز و کندن نهر، پولی بابت خود ملک یا حقوق مربوط به آن به مالک یا صاحب حق بدهند یا به حساب او بهعنوان ودیعه بگذارند.
حالت دوم دربارهٔ املاکی است که طبق قوانین مربوطه در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده یا میشود. اگر چنین ملکی به وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی منتقل شود، کل مالیات نقل و انتقال قطعی معاف است؛ اما در سایر حالتها که مالکیت نزد اشخاص باقی میماند، فقط پنجاه درصد مالیات مربوط به درآمد فصل مالیات بر درآمد املاک معاف میشود.
حالت سوم: هر پول یا مالی که اشخاص یادشده بابت تملک املاک یا حقوق واقع در محدودهٔ طرحهای نوسازی، بهسازی و بازسازی محلات قدیمی و بافتهای فرسودهٔ شهرها به مالکان یا صاحبان حق بدهند، از پرداخت مالیات نقل و انتقال معاف است. این ماده در متن خود به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است؛ البته عبارت «طبق قوانین مربوطه» دربارهٔ ثبت آثار ملی، به قوانین دیگری اشاره دارد که محتوای آنها در این متن نیامده است.