این ماده دربارهٔ کسانی است که مستاجر املاک وقفی هستند؛ یعنی زمین یا ملکی که مالکیت آن وقفی است و آنها آن را اجاره کردهاند. بر اساس این متن، چنین مستاجرانی — چه روی زمین ساختمان یا بنایی ساخته باشند و چه نساخته باشند — از نظر مالیاتی نسبت به خودِ زمین (عرصه) تابع مقررات «این فصل» هستند.
تبصرهٔ ۱ میگوید وقتی مالیات این گروه از مودیان محاسبه میشود، تاریخ اجاره بهجای تاریخ تملک در نظر گرفته میشود؛ یعنی مبنای زمانی، زمان اجاره است نه زمان مالک شدن.
تبصرهٔ ۲ میگوید حکم این ماده در مواردی که مستاجر ملک را واگذار میکند، مانع اجرای تبصرهٔ (۷) مادهٔ (۵۳) این قانون نمیشود. این متن فقط به آن تبصره ارجاع داده و محتوای آن را بیان نکرده است.