این ماده میگوید برخی بدهیهای مالیاتی گذشته دیگر قابل مطالبه و وصول نیستند. بدهیهایی که این حکم شامل آنها میشود، بدهیهای موضوع مواد (۳) تا (۱۶) و تبصره (۳) ماده (۵۹) و ماده (۱۲۹) قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۶۶/۱۲/۰۳ و اصلاحیههای بعدی آن است. متن این ماده محتوای آن مواد و تبصره را توضیح نمیدهد و فقط به آنها ارجاع داده است.
تبصره این ماده یک استثنا و اختیار ایجاد میکند: وزارت امور اقتصادی و دارایی میتواند بدهی مالیاتهایی را که سال تحصیل درآمد مربوط یا سال تعلق آنها (بسته به مورد) قبل از سال ۱۳۸۱ باشد، تا سقف ده میلیون (۱۰,۰۰۰,۰۰۰) ریال برای هر مودی و در نقاطی که خودش لازم بداند، بهطور کامل یا بخشی ببخشد. این بخشودگی یک اختیار است، نه یک حق قطعی برای مودی، و متن به جزئیات بیشتر درباره شرایط آن اشاره نکرده است.