این متن دربارهٔ تکلیف دفاتر اسناد رسمی هنگام تنظیم سند رسمی برای برخی معاملات است. متن میگوید معاملاتی که در فصل چهارم از باب دوم و همچنین فصلهای اول و ششم باب سوم این قانون آمدهاند، اگر با سند رسمی انجام شوند، صاحبان دفاتر اسناد رسمی باید پیش از ثبت سند — یا پیش از اقاله یا فسخ آن — موضوع و مشخصات کامل معامله را به اداره امور مالیاتی محل ملک یا محل سکونت مودی (هرکدام که مورد داشته باشد) اعلام کنند و تنها پس از گرفتن «گواهی انجام معامله» سند را ثبت یا اقاله یا فسخ کنند و شمارهٔ مرجع صدور آن گواهی را در سند بنویسند. همین متن به فصلها و مادههای دیگری هم ارجاع داده است (از جمله ماده ۲۰۰)؛ من دربارهٔ محتوای آنها چیزی نمیدانم و فقط میگویم که ارجاع داده شده است.
چنانچه میزان مالیات مشخصه، مورد اختلاف باشد پرونده امر، خارج از نوبت در مراجع حل اختلاف مالیاتی موضوع این قانون رسیدگی خواهدشد و اگر مودی تمایل به اخذ گواهی قبل از رسیدگی و صدور رای از طرف مراجع حل اختلاف داشته باشد با وصول مالیات مورد قبول مودی و اخذ سپرده یا تضمین معتبر از قبیل سفته، بیمه نامه، اوراق بهادار، وثیقه ملکی و... معادل مبلغ مابهالاختلاف گواهی انجام معامله صادر خواهدشد.