این ماده دربارهٔ تکالیف مالیاتی اشخاص حقوقی و صاحبان مشاغلی است که سازمان امور مالیاتی کشور آنها را موظف به ثبتنام در نظام مالیاتی کرده است. طبق متن، این افراد باید برای معاملات خود صورتحساب صادر کنند و شماره اقتصادی خود و طرف معامله را در صورتحسابها، قراردادها و اسناد مشابه بنویسند و فهرست معاملات خود را به سازمان امور مالیاتی ارائه کنند. اگر صورتحساب صادر نشود یا شماره اقتصادی خود یا طرف معامله درج نشود، یا هرکدام شماره اقتصادی دیگری را استفاده کند، حسب مورد جریمهای معادل دو درصد (۲٪) مبلغ معامله اعمال میشود. اگر فهرست معاملات ارائه نشود، جریمه معادل یک درصد (۱٪) معاملاتی است که فهرست آنها ارائه نشده است.
تبصرهها جزئیات بیشتری میگویند. در تبصره ۱ آمده اگر طرف معامله شخص حقیقی مصرفکننده نهایی کالا یا خدمات، یا شخص حقیقی مشمول موضوع ماده ۸۱ این قانون باشد، درج شماره اقتصادی آنها لازم نیست. تبصره ۲ دربارهٔ استفاده اجباری از سامانه صندوق فروش و تجهیزات مشابه است؛ هزینههای خرید، نصب و راهاندازی این تجهیزات از مالیات قطعیشده مودی در اولین سال استفاده یا سالهای بعد قابل کسر است، بخشی از مالیات ابرازی مشمولان برای دو سال اول بخشوده میشود، عدم اجرا جریمه دو درصد (۲٪) فروش دارد، و سازمان باید مشمولان را به تدریج تعیین و تا شهریور هر سال اعلام کند و از ابتدای فروردین سال بعد اعمال شود. آییننامه اجرایی این تبصره هم با همکاری وزارت صنعت، معدن و تجارت و اتاق اصناف ایران تهیه و به تصویب هیات وزیران میرسد.
تبصرههای دیگر به ترتیبات اجرایی و تعیین حد آستانه با آییننامه، نحوه رسیدگی و وصول جرائم با رعایت مهلت ماده ۱۵۷، راهاندازی سامانه معاملات دستگاههای اجرایی و ثبت معاملات غیرمحرمانه، و محاسبه و وصول جرائم مربوط به عدم اجرای ماده ۱۶۹ مکرر قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۸۰ طبق مقررات این ماده اشاره دارند.