این ماده میگوید رای هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی (مرحله اول رسیدگی به اختلاف مالیاتی) نهایی و قابل اجراست. اما اگر تا بیست روز از تاریخ ابلاغ رای، مامور مالیاتی یا خود مودی بهصورت کتبی و بر اساس ماده ۲۰۳ این قانون و تبصرههایش به آن اعتراض کنند، پرونده برای رسیدگی به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر فرستاده میشود و رای این هیات تجدید نظر نهایی و قابل اجراست.
تبصرهها چند نکته اضافه میکنند: مودی باید مقدار مالیاتی را که قبول دارد بپردازد و فقط نسبت به مقدار بیشتر از آن اعتراض کند (تبصره ۱). اعضای هیاتها نباید قبلا درباره همان موضوع نظر داده یا رای داده باشند (تبصره ۲). اگر فقط یکی از طرفین اعتراض کند، در مرحله تجدید نظر تنها به ادعای همان طرف رسیدگی میشود (تبصره ۳). رایهای قطعی هیاتها، بهجز مواردی که رای هیات بدوی با اعتراض نکردن مودی یا مامور مالیاتی قطعی میشود، طبق ماده ۲۵۱ قابل شکایت و رسیدگی در شورای عالی مالیاتی است (تبصره ۴).
تبصره ۵ به سازمان امور مالیاتی کشور اجازه میدهد شکایتهای کتبی مودیان از رایهای هیاتهای حل اختلاف مالیاتی که تا تاریخ تصویب این ماده و در مهلت قانونی به مرجع مالیاتی مربوط تسلیم شده است را یک بار به هیاتهای تجدید نظر ارجاع دهد. تبصره ۶ هم میگوید اگر شکایت مودی از رای هیات بدوی در هیات تجدید نظر رد شود، و همچنین اگر شکایت از رای هیات تجدید نظر در شعب شورای عالی مالیاتی مردود اعلام شود، برای هر مرحله هزینهای معادل یک درصد (۱٪) تفاوت میان مالیات موضوع رای مورد شکایت و مالیات ابرازی مودی در اظهارنامه تسلیمی گرفته میشود و پرداخت آن بر عهده مودی است.