این ماده میگوید روی دو نوع سند تجاری — «برات» و «فتهطلب (سفته) و اسناد شبیه آن» — یک نوع مالیات به نام «حق تمبر» گرفته میشود. مقدار این حق تمبر برابر است با سه در هزارِ مبلغی که در خودِ سند نوشته شده است؛ یعنی به ازای هر هزار واحد از مبلغ سند، سه واحد حق تمبر تعلق میگیرد.
تبصرهٔ این ماده یک کف (حداقل) تعیین میکند: اگر مبلغ سند کمتر از هزار ریال باشد، حق تمبر آن به اندازهٔ حق تمبرِ هزار ریال حساب میشود؛ یعنی مبلغ سند هر چقدر هم کوچک باشد، حق تمبر از آن مقدار کمتر نخواهد بود.
این متن فقط نرخ و کف حق تمبر را بیان میکند و دربارهٔ نحوهٔ وصول، زمان پرداخت یا ضمانت اجرای آن چیزی نمیگوید.