این ماده یک «فهرست تعریفها» است؛ یعنی نمیخواهد کسی را مالیاتبده کند یا کاری را ممنوع کند، بلکه فقط میگوید وقتی در بقیهٔ این قانون این کلمهها و نامهای کوتاهشده به کار میرود، منظور چیست. مثلاً هر جا نوشته شود «سازمان»، منظور سازمان امور مالیاتی کشور است و هر جا «بانک مرکزی» بیاید، منظور بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران است.
بخش مهمی از این تعریفها به دو قانون دیگر ارجاع میدهد: قانون مالیات بر ارزش افزوده و قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان. کلمههایی مثل «صورتحساب الکترونیکی»، «اشخاص تجاری»، «اشخاص غیرتجاری»، «کارپوشه» و «حساب تجاری/غیرتجاری» معناهای خود را از همان قانون پایانههای فروشگاهی میگیرند و این ماده فقط به آنجا ارجاع داده است. همچنین چند اصطلاح در همین ماده معنا شدهاند، از جمله «مالیات علیالحساب»، «درآمد اتفاقی»، «قیمت فروش»، «قیمت خرید»، «قیمت خرید تعدیلشده»، «دوره تملک»، «عایدی سرمایه» و «زیان سرمایه».
تعریفهای مربوط به دارایی هم اینطور است: «قیمت فروش» ارزش ریالی دارایی در زمان انتقال و بر پایهٔ صورتحساب الکترونیکی است، و «قیمت خرید» ارزش ریالی آن در زمان تملک. اگر قیمت فروش از قیمت خرید (یا ارزش دفتری بدون تجدید ارزیابی) بیشتر باشد، آن مازاد «عایدی سرمایه» و اگر کمتر باشد، آن اختلاف «زیان سرمایه» نام دارد. در پایان هم چند واژهٔ جدیدتر تعریف شده است: «ارز» با ارجاع به قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز، و «رمزپول» و «رمزدارایی» که رمزارز هم نوعی رمزپول شمرده شده است. توجه کنید که این ماده برای برخی اصطلاحها فقط ارجاع میدهد و متن آن قوانین دیگر را اینجا نمیآورد؛ همچنین دربارهٔ اینکه این متن اکنون معتبر است یا تغییر کرده، این ماده چیزی نمیگوید.