این ماده میگوید درآمد مشمول مالیات شرکتهای بیمه ایرانی چطور محاسبه میشود. ابتدا هفت دسته از اقلام درآمدی نام برده شده است؛ مثل ذخایر فنی پایان سال مالی قبل، حق بیمههای دریافتی در بیمه مستقیم (پس از کسر برگشتیها و تخفیفها)، حق بیمههای اتکایی وصولی، کارمزد و سهم مشارکت در سود بیمههای اتکایی واگذاری، بهره سپردهها، سهم بیمهگران اتکایی از خسارتها و بازخرید و مستمری، و سایر درآمدها. سپس یازده دسته از هزینهها و کسورات نام برده شده که از این درآمدها کسر میشود؛ مثل هزینه تمبر قراردادها، هزینههای پزشکی بیمه زندگی، کارمزدهای پرداختی، حق بیمههای اتکایی واگذاری، سهم صندوق تأمین خسارتهای بدنی از بیمه اجباری شخص ثالث، مبالغ بازخرید و خسارتهای پرداختی، سهم مشارکت بیمهگزاران در منافع، کارمزد و سهم بیمهگران در سود اتکایی قبولی، بهره سپردههای اتکایی واگذاری، ذخایر فنی پایان سال مالی، و سایر هزینهها و استهلاکات قابل قبول. یعنی بهطور خلاصه: مجموع اقلام درآمدی منهای اقلام کسور، درآمد مشمول مالیات را میسازد.
تبصرهها چند نکته دیگر را مشخص میکنند: تبصره ۱ میگوید انواع ذخایر فنی موسسات بیمه و میزان و روش محاسبهشان با آییننامهای است که بیمه مرکزی ایران تهیه میکند و پس از موافقت شورای عالی بیمه، وزیر امور اقتصادی و دارایی آن را تصویب میکند. تبصره ۲ همین کار را برای ذخایر فنی خود بیمه مرکزی ایران به مجمع عمومی آن واگذار کرده است. تبصره ۳ رعایت مقررات شورای عالی بیمه را در معاملات بیمه مستقیم درباره حق بیمه، کارمزد، تخفیف و سهم مشارکت بیمهگزاران لازم دانسته و گفته همه این اقلام بهجز کارمزد باید در قرارداد بیمه ذکر شود. تبصره ۴ میگوید اقلام معاملات بیمه اتکایی (قبولی یا واگذاری) بر اساس شرایط قراردادها یا توافق موسسات بیمه ذیربط است.
تبصره ۵ حکم جداگانهای برای موسسات بیمه خارجی دارد: این موسسات که از طریق قبول بیمه اتکایی از موسسات بیمه ایرانی درآمد کسب میکنند، مشمول مالیاتی به نرخ دو درصد حقبیمه دریافتی و سود حاصل از سپرده مربوط در ایران هستند. اگر موسسات بیمه ایرانی در کشور متبوع آن بیمهگر اتکایی فعال باشند و از پرداخت مالیات بر معاملات اتکایی معاف باشند، آن موسسه هم از پرداخت مالیات دولت ایران معاف است. همچنین موسسات بیمه ایرانی موظفاند هنگام تخصیص حق بیمه به نام بیمهگر اتکایی خارجی مشمول این مالیات، دو درصد آن را به عنوان مالیات کسر کنند و وجوه کسرشده را در هر ماه تا پایان ماه بعد همراه با صورتی حاوی مشخصات بیمهگر اتکایی و حق بیمه، به اداره امور مالیاتی مربوط بفرستند و به حساب مالیاتی پرداخت کنند.