ماده ۹۳ یک قاعدهٔ کلی میگوید: اگر یک شخص حقیقی (یعنی یک انسان) در ایران از راه اشتغال به شغلها یا از راههای دیگری — بهجز مواردی که در فصلهای دیگر همین قانون گفته شده — درآمدی به دست آورد، پس از کسر معافیتهایی که در همین قانون آمده، آن درآمد مشمول «مالیات بر درآمد مشاغل» میشود.
این ماده ۹ تبصره هم دارد. تبصره ۱ میگوید درآمد شرکتهای مدنی (اختیاری یا قهری) و درآمدهای ناشی از فعالیتهای مضاربه، اگر عامل (مضارب) یا صاحب سرمایه یک شخص حقیقی باشد، تابع همین فصل است. تبصره ۲ میگوید درآمدی که مشمول این ماده میشود، دیگر مشمول مالیات بر عایدی سرمایهٔ فصل اول باب سوم و مالیات بر درآمد اتفاقی فصل ششم باب سوم نمیشود.
تبصرههای دیگر بیشتر به داراییهای موضوع بند (۱) ماده (۴۶) و انتقال آنها مربوط است: اینکه در چه حالتی عایدی سرمایهشان مشمول همین فصل است و در چه حالتی مشمول فصل اول باب سوم، و اینکه در برخی حالتها معافیتها و مهلتهایی وجود دارد (مثلاً تبصره ۶ از کسر مبلغی تا ده برابر معافیت موضوع ماده (۸۴) پس از کسر عایدی ناشی از تورم موضوع تبصره (۱۰) ماده (۱۰۵)، در صورتی که دورهٔ تملک بیش از دو سال باشد، و استفاده از این معافیت فقط یک سال در هر پنج سال میگوید؛ تبصره ۸ نیز برای اشخاص غیرتجاری و انتقال داراییهای بندهای (۳)، (۴) و (۵) ماده (۴۶) سقف پنج برابر معافیت ماده (۸۴) در هر پنج سال را مطرح میکند). تبصره ۵ از تعیین «ارزش روز حق واگذاری محل» از طریق آییننامهای حداکثر ظرف یک سال میگوید و تبصره ۹ تهیهٔ آییننامهٔ اجرایی این ماده را در همان مهلت برعهدهٔ سازمان و تصویب هیأت وزیران میگذارد. متن به چند ماده و تبصرهٔ دیگر (از جمله ماده ۱۶ مکرر، بند (۱) ماده (۴۶)، ماده (۶۴)، ماده (۸۴) و تبصرههای (۹) تا (۱۲) ماده (۱۰۵)) ارجاع داده، ولی محتوای آنها در همین متن نیامده است.