این ماده میگوید کل درآمدی که در این فصل (مالیات بر درآمد اتفاقی) مشمول مالیات است، صد درصدِ همان درآمد حاصله است؛ یعنی در اینجا چیزی به عنوان معافیت یا کسر از پایه مالیات در خودِ این ماده پیشبینی نشده است.
اگر این درآمد به شکل پول نقد نباشد (غیرنقدی باشد)، برای تعیین مبنای محاسبه مالیات دو حالت دارد: درباره داراییهایی که در ماده ۴۶ این قانون آمدهاند، «ارزش روز» موضوع تبصره ۱ ماده ۴۸ این قانون ملاک است؛ و درباره بقیه داراییها، «بهای روزِ زمان تحقق درآمد» ملاک محاسبه قرار میگیرد.
تبصره ۱ درباره صلح معوض و هبه معوض است و میگوید درآمد مشمول مالیات، تفاوت ارزش آن چیزهایی است که دو طرف با هم عوض کردهاند (مابهالتفاوت ارزش عوضین) — بر اساس همین ماده تعیین میشود — و این مالیات برای هر یک از دو طرف معامله است که از معامله سود برده باشد. تبصره ۲ هم میگوید برای املاکی که طبق ماده ۶۴ این قانون ارزش معاملاتی برای آنها تعیین شده، تا زمانی که بستر اجرایی موضوع ماده ۱۶ مکرر قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مودیان مستقر نشده، همین ارزش معاملاتی مبنای محاسبه مالیات است.