این ماده دربارهٔ وظیفهٔ کسانی است که حقوق پرداخت میکنند (مثلاً کارفرما). چنین کسی هر بار که حقوقی را میپردازد یا به حساب کسی منظور میکند، باید مالیات آن را بر اساس مقررات ماده (۸۵) همین قانون حساب کند، از حقوق کم کند و تا پایان ماه بعد فهرستی شامل نام و نشانی حقوقبگیران و مقدار حقوق آنها را به اداره امور مالیاتی محل بدهد و پول مالیات را هم بپردازد. در ماههای بعد فقط تغییرات را باید گزارش کند.
تبصره ۱ حالتی را میگوید که پرداختکنندهٔ پول، کارفرمای اصلی فرد نیست. در این حالت پرداختکننده باید همانجا مالیات را با نرخ ثابت ده درصد حساب و کم کند، اما معافیتهای قانونی مربوط به حقوق را رعایت کند، جز معافیتی که در ماده (۸۴) آمده است. این پول و فهرستی از نام و نشانی گیرندگان و مبلغها باید حداکثر تا پایان ماه بعد به اداره امور مالیاتی محل پرداخت شود. اگر تخلف شود، خود پرداختکننده مسئول مالیات و جریمههای آن است.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۳۹۶/۰۴/۲۷) دربارهٔ برخی مراکز آموزشی و پژوهشی است. دانشگاهها، مراکز و موسسات آموزش عالی، پژوهشی و فناوری که از شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم یا وزارت بهداشت مجوز دارند، و سایر موسسات آموزشی و پژوهشی قانونی که مجوز رسمی از این دو وزارتخانه دارند، پرداختهایشان به اشخاص حقیقی — چه کارکن خودشان و چه غیرکارکن — در قالب حقالتدریس مشمول مالیات ثابت ده درصد، و در قالب حقالتحقیق، حقپژوهش و قراردادهای پژوهشی و تحقیقاتی مشمول مالیات ثابت پنج درصد است، با رعایت بقیهٔ احکام تبصره (۱).