این ماده دربارهٔ تعیین درآمد اجاره برای مالیات است. بر اساس آن، مبنای تشخیص مالیات، درآمد اجاره بر اساس قرارداد است؛ چه قرارداد رسمی باشد و چه عادی. اگر قراردادی وجود نداشته باشد، یا از ارائه آن خودداری شود، یا مبلغ نوشتهشده در قرارداد کمتر از هشتاد درصد (۸۰٪) ارقام جدول املاک مشابه باشد که سازمان امور مالیاتی کشور تعیین و اعلام کرده است، میزان اجارهبها بر اساس همان جدول املاک مشابه تعیین میشود. همچنین در مورد ماده ۵۴ مکرر این قانون نیز میزان اجارهبها بر اساس جدول اجاره املاک مشابه تعیین خواهد شد.
تبصره ۱ میگوید اگر مستاجر جزء مشمولان تبصره ۹ ماده ۵۳ این قانون باشد، اجارهای که مستاجر پرداخت میکند ملاک تعیین درآمد مشمول مالیات اجاره است. تبصره ۲ میگوید اگر با اسناد و مدارک مثبته معلوم شود اجاره ملک بیش از مبلغی بوده که ماخذ تشخیص مالیات قرار گرفته است، مالیات مابهالتفاوت طبق مقررات این قانون قابل مطالبه است و اگر مودی اعتراض کند، پرونده در مراجع حل اختلاف موضوع این قانون قابل رسیدگی است.
تبصره ۳ میگوید اگر درآمد اجاره واقعی کمتر از درآمد تعیینشده طبق مقررات این ماده باشد و مودی اعتراض داشته باشد، پرونده در مراجع حل اختلاف مالیاتی موضوع این قانون قابل رسیدگی است.