این ماده میگوید اگر یک شخص واقعی (نه شرکت) در خدمت شخص دیگری — چه آن شخص دیگر واقعی باشد و چه حقوقی (مثل شرکت یا سازمان) — قرار بگیرد و در ازای کارش در ایران پول یا چیز دیگری دریافت کند، آن دریافتی «درآمد حقوق» حساب میشود و مشمول مالیات بر درآمد حقوق است. فرقی نمیکند که پرداخت بر اساس مدت زمان باشد (مثل ماهانه) یا بر اساس مقدار کار انجامشده، و فرقی نمیکند که به صورت نقدی پرداخت شود یا غیرنقدی.
تبصره این ماده میافزاید که اگر کسی در مدت مأموریت خارج از کشور، از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران یا اشخاص مقیم ایران، از منابع ایرانی درآمدی به دست آورد، آن درآمد هم مشمول مالیات بر درآمد حقوق است.
نکته: این متن فقط مشخص میکند چه درآمدی «مشمول مالیات بر درآمد حقوق» است؛ دربارهٔ نرخ مالیات، معافیتها یا نحوهٔ محاسبه چیزی در آن نیامده است.