این ماده میگوید برای اشخاص «غیرتجاری» (یعنی کسانی که کارشان تجارت نیست) سه نوع درآمد در این فصل مشمول مالیات است: اول، تفاوت میان مبلغی که در صورتحساب الکترونیکی نوشته شده با آنچه واقعاً به عنوان وجه پرداخت شده یا دارایی معاوضه شده یا بدهی تهاتر شده است؛ این تفاوت برای هر طرفی که از آن سود برده، مشمول مالیات است. دوم، مبلغی از یک صورتحساب الکترونیکی که تاریخ تسویه دارد و پس از تمدید، حداکثر تا پنج سال از تاریخ صدور کاملاً تسویه نشود؛ در این حالت در سال پایان آن مهلت، به صورت علیالحساب (یعنی پرداخت موقت و مشروط) از خریدار یا دریافتکننده وجه که سود برده گرفته میشود، و اگر بعداً تسویه شد، سازمان باید حداکثر تا سی روز پس از تسویه آن مالیات را برگرداند. سوم، مجموع پولهایی که شخص دریافت کرده ولی صورتحساب الکترونیکی متناظر با آن وجود ندارد.
چند تبصره هم دارد: مهلتهای مربوط به این مالیات برای اشخاص غیرتجاری همان مهلتهای تبصرههای ۱ و ۲ ماده ۱۶ مکرر قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان است. گرفتن این مالیات و اعمال معافیت ماده ۱۲۶ این قانون به راهاندازی و آماده بودن بستر اجرایی ماده ۱۶ مکرر آن قانون مشروط شده است. درآمدی که از طریق اعضای خانوار یا پدر و مادر یا اجداد یا فرزندان به دست آمده، مشمول این مالیات نیست، و برای اعضای خانوار شرط استفاده از این معافیت، تأیید یا ثبت اطلاعات خانوار بر اساس مقررات مربوط است. در پایان هم گفته شده آییننامه اجرایی این ماده و تبصرههایش حداکثر یک سال پس از لازمالاجرا شدن آن، توسط سازمان تهیه و به تصویب هیأت وزیران میرسد.
نکته: متن به ماده ۴۶، بند «ح» ماده ۱۶ مکرر، تبصره ۶ ماده ۱۶ مکرر و ماده ۱۲۶ این قوانین ارجاع داده است، ولی محتوای آنها در همین متن نیامده. همچنین منظور دقیق از عبارتهایی مثل «بستر اجرایی» در همین متن روشن نیست.