این ماده میگوید معافیتهای ذکرشده در مواد ۱۳۳، ۱۳۴، ۱۳۹ (به جز بندهای الف، ب و ز آن)، ۱۴۲، ۱۴۳ و تبصره ۱ ذیل ماده ۱۴۳ مکرر، به عنوان مالیات با نرخ صفر در نظر گرفته میشوند.
تبصره ۱ شرط برخورداری از نرخ صفر و هر معافیت یا مشوق مالیاتی را ارائه اظهارنامه، دفاتر یا اسناد و مدارک موضوع ماده ۹۵ در موعد مقرر و به ترتیبی که سازمان امور مالیاتی اعلام میکند میداند؛ به جز مورد بند ح ماده ۱۳۹ که مطابق ماده ۸۵ قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب ۴/۱۲/۱۳۹۳ عمل میشود. اگر این موارد ارائه نشود، مودی مشمول مالیات، جریمه و مجازات مقرر در این قانون میشود. این حکم برای مشمولان مواد ۱۴۴ و ۱۴۵ و بندهای الف، ب و ز ماده ۱۳۹ جاری نیست و برای اشخاص حقیقی مشمول ماده ۸۱ به صورت تدریجی و متناسب با ظرفیتها و حسب اعلام سازمان امور مالیاتی اجرا میشود.
تبصره ۲ میگوید معادل اعتبار مالیاتی محاسبهشده به نرخ صفر از محل اعتبار جمعی-خرجی که هر سال در بودجه پیشبینی میشود به حساب اشخاص منظور میشود. این اعتبارات تخصیصیافته تلقی میشود و اگر در یک سال مالی بیشتر از مبلغ مصوب بودجه لازم شود، با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی، تصویب هیات وزیران و تصویب مجلس قابل افزایش است.