ماده 219 میگوید کار شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات و همچنین مطالبه و وصول مالیات بر عهده سازمان امور مالیاتی کشور است؛ همان سازمانی که بر اساس بند (الف) ماده (59) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ایجاد شده است. همچنین قرار است آییننامهای تعیین کند که مأموران مالیاتی و اداره امور مالیاتی چه تکالیفی دارند، از چه اختیاراتی استفاده میکنند و احکام این قانون چگونه اجرا میشود؛ این آییننامه حداکثر شش ماه پس از تصویب این قانون، به پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور و با تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی نوشته میشود.
تبصره 1 اجازه میدهد سازمان امور مالیاتی با اجرای طرح جامع مالیاتی و استفاده از فناوری اطلاعات و روشهای ماشینی، رویههای اجرایی مثل ثبتنام، نحوه ارائه اظهارنامه، پرداخت مالیات، رسیدگی، مطالبه و وصول مالیات، ثبت اعتراضات مودیان، ابلاغ اوراق مالیاتی و تعیین ادارات امور مالیاتی ذیصلاح را تعیین و اعلام کند. اما تصریح میکند که این تبصره شامل مهلتهای قانونی مربوط به تسلیم اظهارنامه، ثبت اعتراضات، ابلاغ اوراق مالیاتی و پرداخت مالیات نمیشود.
تبصره 2 به سازمان امور مالیاتی اجازه میدهد برای راحتتر شدن کار مودیان، بخشی از فعالیتهایش را به بخش غیردولتی واگذار کند، بهجز سه چیز: تشخیص و تعیین مأخذ مالیات، دادرسی مالیاتی و عملیات اجرایی وصول مالیات. ترتیب واگذاری هم در آییننامهای است که سازمان تهیه میکند و ظرف شش ماه از تاریخ لازمالاجرا شدن این قانون (1/1/1395) به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی میرسد. تبصره 3 فقط میگوید در چند مورد مشخص (تبصره 9 ماده 53، ماده 86، ماده 88، تبصره 2 ماده 103، تبصره 5 ماده 109، ماده 126 و تبصره 2 ماده 143) عبارت «تا پایان ماه بعد» بهجای عبارتهای «ظرف دهروز»، «ظرف سیروز» و «منتهی ظرف سیروز» گذاشته میشود؛ خود این ماده محتوای آن مقررات را بیان نمیکند.