این قانون دربارهٔ نظارت و کنترل فعالیتهای اقتصادی و اجرای مقررات قیمتگذاری و ضوابط توزیع است. طبق متن، کسانی که این مقررات را اجرا نکنند «متخلف» شناخته میشوند و تعزیر آنها بر اساس مواد همین قانون انجام میشود؛ اما خودِ این ماده نوع یا مقدار تعزیر را مشخص نکرده است.
مهمترین تخلفاتی که در این متن تعریف و برایشان مجازات تعیین شده عبارتاند از: گرانفروشی، کمفروشی و تقلب، احتکار، عرضه خارج از شبکه، عدم درج قیمت، اخفاء و امتناع از عرضه کالا، عدم صدور فاکتور، عدم اجرای ضوابط قیمتگذاری و توزیع، تخلف واردکننده در انجام تعهدات واردات، تخلف تولیدکننده در تولید یا عرضه طبق قرارداد، نداشتن پروانه کسب واحدهای صنفی، نداشتن پروانه بهرهبرداری واحدهای تولیدی، فروش ارزی-ریالی و فروش اجباری. برای بیشتر این تخلفات مجازاتها بهصورت «مرتبه» یا «مرحله» دستهبندی شدهاند و با تکرار تخلف سنگینتر میشوند.
مجازاتها در متن شامل مواردی مثل تذکر و اخطار کتبی، درج در پرونده واحد، جریمهٔ نقدی با مبالغ مشخص، قطع سهمیه یا خدمات دولتی، تعلیق یا لغو کارت بازرگانی، تعطیل موقت یا تعطیلی واحد، لغو پروانه و نصب پارچه به عنوان متخلف است. میزان جریمهها و مدتها در مواد مختلف متفاوت است؛ برای نمونه در گرانفروشی، مبلغ گرانفروشی به چهار گروه از «تا ۲۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال» تا «بیش از ۱/۰۰۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال» تقسیم شده است.
در چند جا متن خودش تصریح میکند که بخشی از مطالب مبهم یا حلنشده مانده است؛ مثلاً مشخص نبودن نحوهٔ محاسبهٔ «ارزش رسمی کالا» در مادهٔ ۷، روشن نبودن اینکه مدت «سه تا شش ماه» در مادهٔ ۱۴ به کدام مورد مربوط است، و نامشخص بودن ضوابط و فرمهای مورد اشاره در مادهٔ ۸. همچنین بعضی مواد فقط به مواد یا مقررات دیگر ارجاع دادهاند بدون اینکه محتوای آنها در این متن آمده باشد.