این ماده میگوید احکامی که دادگاههای انقلاب در اجرای این قانون صادر میکنند، قطعی و لازمالاجرا هستند. اگر خود قاضی صادرکننده بعداً متوجه اشتباه شرعی یا قانونی در حکم شود، میتواند تقاضای تجدیدنظر کند؛ در این صورت اگر حکم هنوز اجرا نشده باشد، اجرای آن متوقف میشود.
تبصره ی ۱ درباره اعتراض دادستان یا جانشین دادستان مجری حکم یا وزارت صنعت، معدن و تجارت است. آنها اگر معتقد باشند قاضی اشتباه کرده، اعتراض خود را به قاضی صادرکننده تذکر میدهند. اگر قاضی بپذیرد، طبق ذیل این ماده عمل میشود؛ وگرنه حکم صادر اجرا میشود و تقاضای تجدیدنظر همراه با پرونده به مرجع تجدیدنظر ارسال میگردد.
تبصره ی ۲ درباره اعتراض محکومعلیه است: او باید ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ حکم اعتراض کند و اگر دور از دسترس باشد، طبق آییننامه مهلت بیشتری دارد که حداکثر ۲۰ روز است. تبصره ی ۳ میگوید مرجع تجدیدنظر، رئیس دیوانعالی کشور است که میتواند این کار را به قضاتی که تعیین میکند واگذار کند. تجدیدنظر به این ترتیب فقط یکبار ممکن است.