این ماده میگوید احتکار یعنی کالا را به صورت عمده نگه داشتن و از عرضه آن خودداری کردن، در حالی که مرجع ذیصلاح این کار را تشخیص بدهد و قصد شخص گرانفروشی یا ضرر زدن به جامعه باشد. شرط مهم این است که دولت قبلاً اعلام کرده باشد عرضه این کالا ضرورت دارد.
برای احتکار، تعزیرات در چهار مرتبه آمده است: مرتبه اول الزام به فروش کالا و جریمه معادل ده درصد ارزش کالا؛ مرتبه دوم فروش کالا توسط دولت و جریمه از بیست تا صد درصد ارزش کالا؛ مرتبه سوم فروش کالا توسط دولت، جریمه از یک تا سه برابر ارزش کالا، قطع تمام یا قسمتی از سهمیه و خدمات دولتی تا شش ماه و نصب پارچه در محل واحد به عنوان محتکر؛ و مرتبه چهارم علاوه بر مجازات مرتبه سوم، لغو پروانه واحد و معرفی از طریق رسانههای گروهی به عنوان محتکر.
تبصره این ماده میگوید اگر نگهداری کالا با اطلاع مراجع ذیصلاح باشد، مشمول احتکار نیست.