این قانون دربارهٔ سرپرستی کودکان و نوجوانان بیسرپرست و بدسرپرست است. بر اساس ماده ۱، سرپرستی برای تأمین نیازهای مادی و معنوی آنان انجام میشود و باید با اذن مقام معظم رهبری و مطابق مقررات همین قانون باشد. ماده ۲ رسیدگی به امور مربوط به سرپرستی این کودکان و نوجوانان را بر عهدهٔ سازمان بهزیستی کشور گذاشته و در متن قانون از عنوان «سازمان» استفاده شده است.
بر اساس مواد ۳ و ۴، اتباع ایرانی ساکن ایران با رعایت مقررات همین قانون و داشتن حکم دادگاه صالح، و ایرانیان خارج از کشور از طریق سفارتخانهها یا دفاتر حفاظت از منافع، میتوانند درخواست سرپرستی بدهند. ماده ۵ گروههایی را که میتوانند از سازمان درخواست کنند مشخص میکند: زن و شوهر بدون فرزند که پنج سال از ازدواجشان گذشته و حداقل یکی بیش از سی سال سن دارد؛ زن و شوهر دارای فرزند که حداقل یکی بیش از سی سال سن دارد؛ و دختران و زنان بدون شوهر که حداقل سی سال سن دارند و فقط حق سرپرستی دختران را دارند. این ماده تبصرههایی دربارهٔ معافیت با تشخیص پزشکی قانونی، بستگان کودک یا نوجوان، اولویتها، اولویت درخواستکنندگان کمتر از پنجاه سال و مشترکبودن درخواست زن و شوهر دارد. ماده ۶ شرایطی مانند تقیّد به انجام واجبات و ترک محرمات، عدم محکومیت جزائی موثر، تمکن مالی، عدم حجر، سلامت جسمی و روانی، نداشتن اعتیاد، صلاحیت اخلاقی، عدم ابتلاء به بیماریهای واگیر یا صعبالعلاج و اعتقاد به یکی از ادیان مصرح در قانون اساسی را بیان میکند.
ماده ۷ میگوید سرپرستی بیش از دو کودک یا نوجوان ممکن نیست، مگر اینکه اعضای یک خانواده باشند. ماده ۸ چهار حالت را برای سپردن سرپرستی مشخص میکند و تبصرههایی دربارهٔ مراجعهٔ پدر، مادر، جد پدری یا وصی، و نیز اقارب طبقه دوم و سوم دارد. ماده ۹ کودکان و نوجوانان نابالغ و افراد بالغ زیر شانزده سال را مشمول این قانون میداند، مشروط به احراز شرایط ماده ۸. ماده ۱۰ دربارهٔ حالتی است که هیچیک از پدر، مادر، جد پدری یا وصی صلاحیت نگهداری ندارد و دادگاه میتواند سرپرستی را به درخواستکننده بسپارد و مسئولیت قیم یا امین را به او واگذار کند، با رعایت مواد ۱۱۸۴ و ۱۱۸۷ قانون مدنی و نظر مشورتی سازمان.
ماده ۱۱ میگوید درخواست سرپرستی باید به سازمان داده شود و سازمان حداکثر تا دو ماه نظر کارشناسی خود را به دادگاه صالح بفرستد. دادگاه در صورت احراز شرایط، قرار سرپرستی آزمایشی ششماهه صادر میکند و آن را به دادستان، درخواستکننده و سازمان ابلاغ میکند. ماده ۱۲ دربارهٔ فسخ قرار در دورهٔ آزمایشی است. ماده ۱۳ میگوید پس از پایان دوره، دادگاه با در نظر گرفتن نظر سازمان و رعایت مواد ۱۴ و ۱۵ حکم سرپرستی را صادر و ابلاغ میکند. مواد ۱۴ و ۱۵ دربارهٔ انتقال بخشی از اموال یا حقوق، تعهد کتبی، تأمین هزینههای نگهداری، تربیت و تحصیل و بیمه عمر هستند. ماده ۱۶ ادارهٔ اموال صغیر تحت سرپرستی را در صورت نبود ولی قهری یا تعییننشدن فرد برای ادارهٔ اموال و سپردن قیمومت از سوی مرجع قضائی به سرپرست مطرح میکند. ماده ۱۷ وظایف سرپرست از نظر نگهداری، تربیت و نفقه را مانند وظایف والدین نسبت به فرزندشان میداند، با رعایت تبصره ماده ۱۵ و احترام متناسب کودک یا نوجوان به سرپرست.