این ماده میگوید اگر کسی که سرپرستی کودک یا نوجوان بیسرپرست یا بدسرپرست را بر عهده دارد بخواهد ازدواج کند، باید پیش از آن مشخصات فردی را که میخواهد با او ازدواج کند به دادگاه صالح اعلام کند. اگر ازدواج انجام شد، سازمان موظف است ازدواج را به دادگاه گزارش دهد تا دادگاه دربارهٔ ادامهٔ سرپرستی بهصورت مشترک یا پایان دادن به آن تصمیم بگیرد؛ مشروط بر اینکه شرایط این قانون فراهم باشد.
تبصرهٔ این ماده یک ممنوعیت مهم را بیان میکند: ازدواج میان سرپرست و فرزندخوانده، چه در زمانی که حضانت برقرار است و چه پس از آن، ممنوع است. تنها استثنا این است که دادگاه صالح پس از گرفتن نظر مشورتی سازمان، این ازدواج را به مصلحت فرزندخوانده تشخیص دهد.