این ماده میگوید دو گروه ممکن است مشمول این قانون شوند: اول، همهٔ کودکان و نوجوانان نابالغ؛ دوم، افراد بالغ زیر شانزده سال. برای گروه دوم، متن شرط میکند که دادگاه عدم رشد یا نیاز آنان به سرپرستی را احراز کند. در هر حال، مشمول شدن به این قانون مشروط است به اینکه واجد شرایط گفتهشده در ماده ۸ این قانون باشند.
متن ماده ۸ را توضیح نمیدهد و فقط به آن ارجاع میدهد؛ بنابراین از روی همین متن نمیتوان فهمید آن شرایط چیست. همچنین عبارت «افراد بالغ زیر شانزده سال» ممکن است برای خواننده عادی مبهم باشد و متن روشن نمیکند که شرط تشخیص دادگاه دقیقاً به کدام گروه مربوط است.