این ماده میگوید اگر یکی از سرپرستان کودک یا نوجوان فوت کند، یا مستقل زندگی کند و جدا شود، یا بین سرپرستان طلاق رخ دهد، دادگاه میتواند سرپرستی کودک یا نوجوان را به یکی از زوجین یا شخص ثالث واگذار کند. این کار با درخواست «سازمان» و با رعایت مفاد همین قانون انجام میشود.
همچنین در مورد کودکان بالغ، رعایت نظر آنها در این تصمیم ضروری است. متن ماده توضیح نمیدهد که «سازمان» دقیقاً چه نهادی است و فقط به درخواست آن اشاره کرده است.