بر اساس این ماده، کسی که میخواهد سرپرستی یک کودک یا نوجوان بیسرپرست یا بدسرپرست را به عهده بگیرد، باید درخواست خود را به «سازمان» بدهد، نه اینکه مستقیم به دادگاه ببرد. سازمان موظف است حداکثر تا دو ماه نظر کارشناسی خود را دربارهٔ این درخواست به دادگاه صالح بفرستد.
دادگاه اگر شرایط گفتهشده در همین قانون را احراز کند و نظر سازمان را هم در نظر بگیرد، یک «قرار سرپرستی آزمایشی ششماهه» صادر میکند؛ یعنی سرپرستی بهصورت موقت و برای شش ماه.
این قرار باید به سه طرف ابلاغ شود: دادستان، کسی که درخواست سرپرستی داده، و سازمان. متن این ماده اشارهای به تبصره ندارد و دربارهٔ اینکه واژهٔ «سازمان» دقیقاً به چه نهادی گفته میشود یا «شرایط مقرر در این قانون» چیست، در همین متن توضیحی نیامده است.