این ماده میگوید برای گرفتن گذرنامه و بردن کودک یا نوجوانی که تحت سرپرستی کسی است به خارج از کشور، دو چیز لازم است: موافقت سرپرست (اگر یک سرپرست باشد، همان سرپرست منحصر، و اگر چند سرپرست باشند، همهٔ آنها) و موافقت دادستان. دادستان هم برای تصمیمگیری، نظر کارشناسی سازمان را میگیرد و بر اساس مصلحت کودک یا نوجوان تصمیم میگیرد.
تبصره ۱ به حالتی مربوط است که این خروج در دورهٔ آزمایشی باشد؛ در این حالت سرپرست یا سرپرستان باید تضمینی مناسب برای بازگشت کودک یا نوجوان تا پایان دورهٔ آزمایشی به دادستان بسپارند و سازمان هم موظف است به شکلی اطمینانبخش مراقب رعایت حقوق کودک یا نوجوان در خارج از کشور باشد.
تبصره ۲ میگوید اگر سفر به خارج برای کودک یا نوجوان واجب باشد — مثل سفر حج تمتع — این ماده اجرا نمیشود، اما در هر صورت سرپرست یا سرپرستان باید موضوع را به سازمان و دادستان اطلاع بدهند. توجه کنید که متن به «سازمان» و «دورهٔ آزمایشی» اشاره کرده ولی در همین متن توضیح نداده که منظور کدام سازمان است یا دورهٔ آزمایشی چه مدت و با چه شرایطی است.