بر اساس این ماده، همهٔ اتباع ایرانی که در ایران زندگی میکنند میتوانند سرپرستی کودکان و نوجوانان مشمول این قانون را بر عهده بگیرند. این کار دو شرط دارد: رعایت مقررات همین قانون و داشتن حکم دادگاه صالح.
این ماده فقط یک حکم کلی دربارهٔ چه کسانی میتوانند سرپرستی را بر عهده بگیرند میدهد و دربارهٔ جزئیات، شرایط یا مراحل آن چیزی نگفته است. در متنی که ارائه شده، تبصرهای برای ماده ۳ ذکر نشده است.