این متن مربوط به قانون شرکتهای تعاونی است. در بخش ارائهشده، ابتدا واژههای کلیدی مثل عضو، سهم، درآمد ویژه، سود سهم و مازاد برگشتی تعریف میشود؛ سپس گفته میشود شرکت تعاونی از اشخاص حقیقی یا حقوقی تشکیل میشود تا نیازهای مشترک اعضا را برآورده کند و وضع اقتصادی و اجتماعی آنان را بهبود دهد. تعداد اعضا نباید کمتر از ۷ نفر باشد.
عضویت در تعاونی برای کسانی که محل کار یا زندگیشان در حوزه عمل شرکت است و به خدمات آن نیاز دارند آزاد است. عضو شدن نیازمند خرید حداقل یک سهم و پرداخت کامل بهای آن است. تبعیض یا محدودیت در عضویت ممنوع است، مگر در صورت نبود ظرفیت فنی که باید در اساسنامه تصریح شود. عضو میتواند از شرکت خارج شود و شرکت نمیتواند مانع شود؛ بهای سهام او حداکثر به ارزش اسمی و نقدی ظرف یک سال پرداخت میشود.
مجمع عمومی بالاترین جایگاه تصمیمگیری است و هر عضو یک رأی دارد، حتی اگر سهام بیشتری داشته باشد. رأی وکالتی محدودیت دارد: هیچ عضو نمیتواند بیش از سه رأی وکالتی داشته باشد. سرمایه تعاونی نامحدود و سهام با نام است و مسئولیت عضو محدود به سهم اوست. انتقال سهام به غیرعضو مجاز نیست. سود ویژه در صورت اجازه اساسنامه پس از کنار گذاشتن ذخیرهها و سود سهام، به نسبت معاملات اعضا بهعنوان مازاد برگشتی تقسیم میشود. تعاونی باید بخشی از درآمد ویژه را به ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم و گسترش آموزش تعاون اختصاص دهد. ارکان اصلی تعاونی مجمع عمومی، هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان است.