این ماده میگوید تشکیلات تعاونی در کشور از دو سطح تشکیل شده است. سطح اول مربوط به «هر منطقه تعاونی» است و شامل چهار مورد میشود: انواع شرکتهای تعاونی و اتحادیههای وابسته به آنها برای توسعه فعالیتهای اقتصادی، اتحادیه نظارت و همآهنگی تعاونیهای رشتههای سهگانه، اتحادیههای اعتباری که در فصل هفتم همین قانون آمده است (خودِ این ماده فقط ارجاع میدهد و محتوای آن فصل را توضیح نمیدهد)، و سازمان اداری وزارت تعاون و امور روستاها.
سطح دوم «تشکیلات تعاونی مرکزی» است که بر اساس اصلاحیه سال ۱۳۵۰ فهرست شده و شامل سازمان مرکزی تعاون، سازمان مرکزی تعاون روستائی، شورای عالی همآهنگی تعاونیهای کشور، شورای رسیدگی و داوری در اختلافات تعاونیها، بانک تعاون کشاورزی ایران، اتحادیه مرکزی تعاونیهای کار و پیشه، اتحادیه مرکزی تعاونیهای کشاورزی و روستائی، و اتحادیه مرکزی تعاونیهای مصرف است.
نکتهای که در متن دیده میشود این است که شمارهگذاری بخش «ب» از ۶ به ۹ و سپس ۱۰ میپرد و شمارههای ۷ و ۸ در متن نیامده است؛ متن دربارهٔ علت این موضوع چیزی نمیگوید و این بخش برای من مبهم است.