این ماده میگوید اساسنامهٔ یک شرکت تعاونی باید چه نکاتی را در خود داشته باشد؛ یعنی فهرستی از موضوعهایی که باید در اساسنامه نوشته شود. اساسنامه سندی است که میگوید شرکت چگونه اداره میشود و اعضا چه حقوق و وظایفی دارند. طبق این ماده، اساسنامه باید با توجه به مقررات همین قانون تنظیم شود.
بر اساس فهرست این ماده، اساسنامه باید شامل این موضوعها باشد: نام شرکت با قید کلمه «تعاونی»، مرکز اصلی و نشانی، مدت و حوزهٔ عملیات؛ موضوع و حدود عملیات؛ شرایط عضویت، قبول یا رد عضویت، و خروج از عضویت (اخراج، استعفا، فوت یا ترک عضویت) و حقوق و تعهدات و مسئولیت اعضا؛ سرمایه و تعداد سهام اولیه، ارزش هر سهم، سقف سهام هر عضو، بازپرداخت یا انتقال سهام و مقررات وکالت یا نمایندگی از طرف عضو؛ مقررات مجامع عمومی و مهلت دعوت به مجامع و دستور جلسات و حد نصاب و فاصلهٔ بین دو جلسه.
همچنین موارد مربوط به اعضای هیئت مدیره و بازرسان (تعداد، نحوهٔ انتخاب، وظایف، عزل، استعفا و فوت) و جلسات آنان و صاحبان امضای مجاز و حدود اختیارات و مسئولیتهایشان و مرجع تصمیمگیرنده برای افتتاح حساب بانکی و نحوهٔ استفاده از وجوه مازاد بر نیاز؛ سال مالی و تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و گزارشها و برنامهها و بودجه و حسابرسی؛ ذخیرهٔ قانونی غیرقابل تقسیم و سایر ذخایر؛ سود سالانهٔ سهام و مازاد برگشتی؛ نحوهٔ برخورد با زیان احتمالی؛ چگونگی اعلام و آگهی تصمیمات به اعضا؛ عضویت در سایر تعاونیها و اتحادیههای تعاونی؛ تغییر اساسنامه؛ موارد انحلال و نحوهٔ تصفیه؛ امکان ادغام با تعاونی دیگر و ضوابط آن؛ و سرمایهگذاری در موسسات تولیدی برای رفع نیازمندیهای حرفهای و شخصی اعضا با موافقت وزارت تعاون و امور روستاها.
یک نکتهٔ شکلی: در متن این ماده، شمارهٔ ردیفها از ۱ تا ۱۵ و سپس ۱۷ آمده و ردیف ۱۶ در متن دیده نمیشود؛ دربارهٔ اینکه این موضوع سهوی است یا نه، متن چیزی نمیگوید.