این ماده میگوید اتحادیه تعاونی برای سه هدف میتواند تشکیل شود: (۱) پیشرفت اداره امور، حمایت از تعاونیهای عضو، ایجاد هماهنگی و گسترش آموزش و حسابرسی آنها؛ (۲) انجام کارهای اقتصادی، توسعه معاملات و عملیات بازرگانی شرکتهای تعاونی یا اتحادیههای عضو؛ (۳) انجام خدمات اعتباری مورد نیاز واحدهای عضو.
طبق تبصرههای همین ماده، نوع اول به دو شکل منطقهای و مرکزی تشکیل میشود؛ اتحادیه منطقهای برای هر رشته تعاونی که در فصل دوم این قانون آمده و اتحادیه مرکزی برای تعاونیهای همان رشته. این اتحادیههای نظارت و هماهنگی اجازه ندارند برای شرکتها و اتحادیههای عضو فعالیت تجاری و اعتباری انجام دهند، مگر در حد وظایفی که در همین قانون ذکر شده است. همچنین بهجز مبلغی که اعضا بابت عضویت بهعنوان سرمایه میپردازند، خدمات اتحادیه در برابر حق عضویت سالانهای است که میزان آن بر اساس تعداد اعضا یا درصدی از درآمد سالانه، در اساسنامه اتحادیه تعیین میشود.
نوع دوم اتحادیه با توجه به مصالح اقتصادی و بازرگانی اعضا و با تأیید وزارت تعاون و امور روستاها تعیین میشود و باید جملهای که نوع کار و عملیات را نشان میدهد به نام آن اضافه شود؛ در این نوع، حداقل تعداد عضو که در تبصره ماده ۲ این قانون گفته شده رعایت نمیشود. نوع سوم، اتحادیه تعاونی اعتباری است که بهتدریج، بهصورت منطقهای، با تأیید وزارت تعاون و امور روستاها و موافقت شورای پول و اعتبار و بر اساس مقررات فصل هشتم این قانون تشکیل میشود و مازاد درآمد سالانه آن (موضوع ماده ۱۴) عیناً به حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم منتقل میشود.