این قانون درباره کانونهای کارشناسان رسمی دادگستری است. کانونهای استان در مراکز استانها تشکیل میشوند، شخصیت حقوقی مستقل دارند و غیردولتی، غیرانتفاعی و غیرسیاسی هستند. اگر در مرکز یک استان دستکم سی نفر کارشناس رسمی ساکن همانجا باشند، کانون استان تشکیل میشود. تا زمانی که کانون مستقل تشکیل نشده باشد، کارشناسان رسمی آن استان عضو نزدیکترین کانون به استان خود هستند.
هر کانون پنج هدف دنبال میکند و ارکان آن مجمع عمومی، هیأت مدیره، بازرسان، و دادسرا و دادگاه انتظامی است. شورای عالی کارشناسان از هجده عضو تشکیل میشود، در تهران تشکیل میگردد، اعضای آن را کارشناسان کل کشور به تناسب تعداد کارشناسان عضو هر کانون انتخاب میکنند، باید شرایط ماده ۱۵ این قانون را داشته باشند، و مدت عضویت چهار سال است که انتخاب دوباره برای یک دوره دیگر مانعی ندارد. وظایف شورای عالی شامل سیاستگذاری و آموزش، برگزاری آزمون سالیانه، تدوین مقررات رشتهها و ضوابط صلاحیت، تعیین تعرفه عضویت و پیشنهاد حقالزحمه، نظارت بر انتخابات کانونها و انجام سایر وظایف مقرر است.
مجمع عمومی عادی سالانه در سه ماه اول هر سال با دعوت هیأت مدیره برگزار میشود. جلسه با حضور نصف به علاوه یک اعضا رسمی است و در جلسه دوم حداقل یک سوم اعضا کافی است؛ تصمیمها با رأی اکثریت اعضای حاضر گرفته میشود. هیأت مدیره کانون تهران ۱۱ عضو اصلی و ۳ عضو علیالبدل و سایر کانونها ۵ عضو اصلی و ۲ عضو علیالبدل دارند و اعضا برای مدت ۴ سال انتخاب میشوند. انتخابشوندگان باید پروانه کارشناسی رسمی معتبر داشته باشند، در حال تعلیق نباشند، شرایط ماده ۱۵ را داشته باشند، حداقل سه سال سابقه کارشناسی رسمی و مدرک لیسانس یا بالاتر داشته باشند. کمیسیون تشخیص صلاحیتهای موضوع ماده ۱۵ از پنج عضو اصلی و دو عضو جانشین تشکیل میشود و مدت عضویت هر عضو چهار سال است. در متن، محتوای ماده ۱۵ و برخی جزئیات که به آییننامه ارجاع شده، توضیح داده نشده است.