لایحه قانونی استقلال کانون وکلاء دادگستری

لایحهٔ قانونیمصوب ۱۳۳۳/۱۲/۰۵۲۶ مادهآخرین به‌روزرسانی: ۶ مهر ۱۴۰۵

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

خلاصهٔ لایحه قانونی استقلال کانون وکلاء دادگستری

این قانون دربارهٔ «کانون وکلاء دادگستری» است. بر پایهٔ ماده ۱، کانون مؤسسه‌ای مستقل با شخصیت حقوقی است که در مقر هر دادگاه استان تشکیل می‌شود؛ در جاهایی که هنوز کانون وجود ندارد، تشکیل آن مشروط به این است که دست‌کم ۶۰ وکیل دادگستری در آن حوزه به شغل وکالت اشتغال داشته باشند و تا رسیدن به این حد نصاب، وکلای آن حوزه تابع مقررات و نظامات کانون مرکز هستند. ارکان کانون عبارت‌اند از هیئت عمومی، هیئت مدیره، دادسرای انتظامی وکلاء و دادگاه انتظامی وکلاء. بر اساس ماده ۶، کانون پنج وظیفه دارد: دادن پروانه وکالت به واجدان شرایط قانونی، ادارهٔ امور وکالت و نظارت بر وکلا و کارگشایان، رسیدگی به تخلفات و تعقیب انتظامی وکلا و کارگشایان، معاضدت قضائی، و فراهم آوردن وسائل پیشرفت علمی و عملی وکلا.

ادارهٔ کانون با هیئت مدیره است (ماده ۲): در کانون مرکز ۱۲ عضو اصلی و ۶ عضو علی‌البدل و در سایر مراکز استان ۵ عضو اصلی و ۳ عضو علی‌البدل. رئیس هیئت مدیره، رئیس کانون و نمایندهٔ قانونی آن در مراجع رسمی است و اعمال اداری و حقوقی کانون را انجام می‌دهد؛ بقای عضویت در هیئت مدیره مشروط به این است که وکیل منتخب در تمام مدت عضویت در مرکز همان استان اقامت داشته باشد. هیئت عمومی از وکلای همان حوزه تشکیل می‌شود و هر دو سال یک‌بار برای انتخاب اعضای هیئت مدیره جلسه دارد؛ در این انتخاب وکلای پایه یک و پایه دو دادگستری شرکت می‌کنند، به شرط آنکه محکومیت انتظامی از درجه ۴ به بالا نداشته باشند و در حال تعلیق از وکالت نباشند (ماده ۳). سمت‌های داخلی هیئت مدیره (رئیس، نایب‌رئیس‌ها، منشی‌ها و بازرسان) با رأی مخفی از میان خود اعضای هیئت مدیره انتخاب می‌شوند؛ در مرکز ترکیب این سمت‌ها یک رئیس، دو نایب‌رئیس، دو منشی و دو بازرس برای مدت یک سال است و در سایر حوزه‌ها یک رئیس، یک نایب‌رئیس، یک منشی و یک بازرس، و متن دربارهٔ مدت این انتخاب در سایر حوزه‌ها چیزی نگفته است (ماده ۵).

دربارهٔ پروانه وکالت: از تاریخ اجرای این قانون، پروانه وکالت فقط به دارندگان دانشنامهٔ لیسانس از دانشکده‌های حقوق داخلی یا خارجی داده می‌شود، همراه با دست‌کم یک سال کارآموزی و قبولی در اختبار که پس از آن پروانهٔ وکالت پایه یک صادر می‌شود (ماده ۷). ماده ۸ پروانهٔ وکالت درجه اول را برای چهار دسته مقرر می‌کند (کسانی با سابقهٔ خدمات قضایی و سابقهٔ ریاست یا عضویت دادگاه، دارندگان لیسانس با ۵ سال سابقهٔ خدمات قضایی، نمایندگان مجلس با یک دورهٔ کامل نمایندگی، و دارندگان لیسانس حقوق قضایی یا گواهی پایان تحصیلات سطوح عالیهٔ حوزه علمیه قم با سابقهٔ کار حقوقی در دستگاه‌های دولتی و وابسته و نهادها و نیروهای مسلح) و دو تبصره دارد: معافیت دارندگان دو سال سابقهٔ خدمات قضایی از دورهٔ کارآموزی، و الزام کانون به تصمیم‌گیری دربارهٔ تقاضاهای پروانهٔ کارآموزی یا وکالت ظرف شش ماه. ماده ۹ هر کسی را که تا «این تاریخ» پروانهٔ وکالت داشته و صلاحیتش سلب نشده باشد وکیل دادگستری می‌شناسد، ولی خودِ آن تاریخ در متن مشخص نشده و این نکته مبهم است. ماده ۱۰ گروه‌هایی را از وکالت منع می‌کند: اتباع خارجه؛ قضات و کارمندان دولت و شهرداری و سازمان‌هایی که تمام یا قسمتی از سرمایه‌شان متعلق به دولت است در حین اشتغال به خدمت (با استثنایی برای استادان دانشکدهٔ حقوق که در یکی از شعب حقوقی تدریس می‌کنند و شورای دانشگاه اجازه داده باشد)؛ محجورین و کسانی که سنشان کمتر از ۲۵ سال است؛ محکومین به انفصال ابد از خدمات دولتی؛ مشهوران به فساد اخلاق و تجاهر به استعمال مسکر و افیون و اعمال منافی عفت؛ محکومین به جنایت و محکومین به جنحه‌های منافی امانت و عفت و شوون وکالت به تشخیص هیئت مدیره یا آنکه قانون مستلزم محرومیت از بعضی حقوق اجتماعی است؛ کسانی که به اتهام این جرائم تحت محاکمه‌اند؛ و کسانی که طبق حکم محکمه از وکالت محروم شده‌اند. ماده ۱۱ برای ترفیع وکلا، علاوه بر شرایط قانونی، «گواهی حسن انجام وظیفه وکالتی» و تصدیق مقام‌های قضایی (بسته به محل اقامت وکیل) را لازم می‌داند، و ماده ۱۲ وکالت را در دادگاه یا نزد قاضی، دادستان، دادیار یا بازپرس در صورت خویشاوندی خود وکیل یا همسرش با آنان تا درجه سوم از طبقه دوم و حتی با واسطه ممنوع می‌کند.

رسیدگی به تخلفات و تعقیب وکلا و کارگشایان با دادسرای انتظامی وکلاست که از دادستان و دادیار(ها) تشکیل می‌شود؛ دادیارها از طرف هیئت مدیره برای دو سال با رأی مخفی انتخاب می‌شوند و نتیجهٔ رسیدگی دادسرا یا «کیفرخواست» است یا «قرار منع تعقیب»، که شاکی و رئیس کانون می‌توانند ظرف ده روز، با رعایت مسافت و طبق قانون آیین دادرسی مدنی، به آن در دادگاه انتظامی وکلا شکایت کنند (ماده ۱۳). دادگاه انتظامی وکلا از سه وکیل درجه یک و دو عضو علی‌البدل از میان وکلای پایه یک که هیئت مدیره برای دو سال انتخاب می‌کند تشکیل می‌شود؛ مجازات‌های درجه ۱ و ۲ و ۳ قطعی است و شاکی خصوصی از همهٔ آرا و دادسرای انتظامی وکلا و رئیس کانون از حکم برائت و از مجازات‌های درجه ۴ به بالا می‌توانند ظرف ده روز تقاضای تجدیدنظر کنند؛ مرجع تجدیدنظر دادگاه عالی انتظامی قضات است و رأی آن قطعی است (ماده ۱۴). ماده ۱۵ گزارش تخلف وکیل از سوی مقام‌های قضایی به دادسرای انتظامی وکلاء را مقرر می‌کند، ماده ۱۶ به وزیر دادگستری اختیار می‌دهد درخواست رسیدگی به پروندهٔ وکیل و همچنین تجدیدنظر کند، و ماده ۱۷ می‌گوید پس از اجرای این قانون هیچ وکیلی را نمی‌توان معلق یا ممنوع از وکالت کرد مگر با حکم قطعی دادگاه انتظامی. همچنین متن ماده ۴ خود اعلام می‌کند که با توجه به ماده ۴ «قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری» مصوب ۱۳۷۶/۱/۱۷ منسوخ شده است، و تبصرهٔ آن دربارهٔ ممنوعیت عضویت بعضی مقام‌های صنف وکالت (رئیس و اعضای هیئت مدیره، روسا و اعضای دادگاه‌های انتظامی، دادستان و دادیاران دادسرای انتظامی) در احزاب ممنوعه و رسیدگی و صدور حکم قطعی دادگاه عالی انتظامی قضات است؛ در متن توضیح داده نشده که «احزاب ممنوعه» کدام‌ها هستند.

ماده ۱

کانون وکلاء دادگستری موسسه‌ای است مستقل و دارای شخصیت حقوقی که در مقرّ هر دادگاه استان تشکیل می‌شود. در نقاطی که تا این تاریخ کانون وکلاء وجود ندارد تشکیل کانون مشروط به این است که در آن حوزه حداقل ۶۰ نفر وکیل دادگستری به شغل وکالت اشتغال داشته باشند و تا وقتی‌که عده وکلاء به حد نصاب مزبور نرسیده وکلاء آن حوزه تابع مقررات و نظامات کانون وکلاء مرکز خواهند بود. کانون وکلاء دادگستری از قسمتهای ذیل تشکیل می‌شود: الف‌ - هیات عمومی. ب‌ - هیات مدیره. ج‌ - دادسرای انتظامی وکلاء. د - دادگاه انتظامی وکلاء.

ماده ۲

کانون وکلای هر محل به وسیله هیات مدیره اداره خواهد شد. هیات مدیره کانون وکلای مرکز از دوازده نفر عضو اصلی و شش نفر عضو علی‌البدل تشکیل می‌شود و در سایر مراکز دادگاه‌های استان مرکب از پنج نفر عضو اصلی و سه نفر عضو علی البدل خواهد بود. هیات مدیره عهده‌دار امور مربوطه به کانون بوده و رئیس هیات، سمت ریاست کانون را دارد و نماینده قانونی کانون در کلیه مراجع رسمی است. رئیس کانون کلیه اعمال اداری و حقوقی کانون را انجام خواهد داد.

تبصره

بقای عضویت هیات مدیره مشروط بر این است که محل اقامت وکیل منتخب در تمام مدت عضویت در مرکز همان استان باشد.

ماده ۳

هیات عمومی کانون وکلاء هر استان از وکلائی که در آن حوزه اشتغال به وکالت دارند و حائز شرایط زیر باشند تشکیل می‌شود و هر دو سال یک‌بار برای انتخاب اعضاء هیات مدیره تشکیل جلسه می‌دهد. وکلائی که واجد شرایط زیر باشند می‌توانند در انتخاب اعضاء هیات مدیره کانون شرکت نمایند: الف‌ - وکلاء پایه یک و پایه دو دادگستری مشروط بر این‌که: ۱-محکومیت انتظامی از درجه ۴ به بالا نداشته باشند. ۲-در حال تعلیق از وکالت نباشند.

ماده ۴

با توجه به ماده ۴ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب ۱۳۷۶/۱/۱۷ منسوخه است.

تبصره

رئیس و اعضاء هیات مدیره کانون وکلاء،روسا و اعضاء دادگاه‌های انتظامی وکلاء و دادستان و دادیاران دادسرای انتظامی وکلاء نباید عضویت احزاب ممنوعه را داشته باشند و در صورت تخلف دادگاه عالی انتظامی قضات آنان را به محرومیت از عضویت هیات مدیره و دادگاه دادسرای انتظامی وکلاء محکوم خواهد کرد.دادگاه عالی انتظامی قضات مکلّف است به محض اطلاع به موضوع رسیدگی کند.رای دادگاه قطعی است.

ماده ۵

هیات مدیره کانون وکلاء مرکز از بین اعضاء خود یک نفر رئیس و دو نفر نایب رئیس و دو نفر منشی و دو بازرس به رای مخفی برای مدت یک سال انتخاب می‌نماید و در سایر حوزه‌ها هیات مدیره مرکب از یک رئیس و یک نایب رئیس و یک منشی و یک بازرس خواهد بود.

ماده ۶

وظائف کانون وکلاء به قرار زیر است: الف‌ - دادن پروانه وکالت به داوطلبانی که واجد شرایط قانونی باشند. ب‌ - اداره امور راجع به وکالت دادگستری و نظارت بر اعمال وکلاء و کارگشایان. ج‌ - رسیدگی به تخلفات و تعقیب انتظامی وکلاء و کارگشایان دادگستری به وسیله دادسرا و دادگاه انتظامی وکلاء. د - معاضدت قضائی. ه - فراهم آوردن وسائل پیشرفت علمی و عملی وکلاء.

ماده ۷

از تاریخ اجراء این قانون فقط به کسانی پروانه وکالت داده می‌شود که از دانشکده‌های حقوق داخله یا خارجه دارای دانشنامه لیسانس باشند. اشخاص مزبور پس از اخذ پروانه وکالت مکلّف هستند لااقل یک سال به کارآموزی اشتغال ورزند پس از اختبار و قبول آنان پروانه وکالت پایه یک داده می‌شود.

ماده ۸

به اشخاص زیر پروانه وکالت درجه اول از طرف کانون وکلاء داده می‌شود: الف‌ - به کسانی که دارای ده سال متوالی یا پانزده سال متناوب سابقه خدمات قضائی بوده و لااقل پنج سال ریاست یا عضویت دادگاه داشته باشند و سلب صلاحیت قضائی از طرف دادگاه عالی انتظامی قضات نشده باشند. ب - کسانی که دارای دانشنامه لیسانس بوده و پنج سال سابقه خدمات قضائی داشته باشند و سلب صلاحیت قضائی از طرف دادگاه عالی انتظامی از آنها نشده باشد. ج (اصلاحی ۱۳۷۳/۴/۱۵) - نمایندگان مجلس شورای اسلامی با گذراندن یک دوره کامل نمایندگی که دارای لیسانس قضائی یا گواهی پایان تحصیلات سطوح عالیه از حوزه علمیه قم و ۵ سال سابقه کار قضائی در محاکم باشند. د (الحاقی ۱۳۷۳/۴/۱۵) - کلیه کسانی که دارای لیسانس حقوق قضائی یا گواهی پایان تحصیلات سطوح عالیه از حوزه علمیه قم با حداقل ۵ سال سابقه کار متوالی یا ۱۰ سال متناوب در سمتهای حقوقی در دستگاههای دولتی و وابسته به دولت و نهادها و نیروهای مسلح باشند و بعد از اجراء این قانون با داشتن سی سال سابقه خدمت بازنشسته شوند بدون رعایت شرط سن با انجام نصف مدت مقرر کارآموزی.

تبصره ۱

کسانی که دارای دانشنامه لیسانس بوده و دو سال سابقه خدمات قضائی داشته باشند از انجام دوره کارآموزی معاف می‌باشند ولی در این مورد مدت انتظار خدمت از لحاظ اخذ پروانه وکالت جزء خدمت محسوب نمی‌شود.

تبصره ۲الحاقی ۱۳۷۳/۴/۱۵

کانون ملزم است در مورد تقاضاهای پروانه کارآموزی یا وکالت ظرف مدت شش ماه اتخاذ تصمیم نماید.

ماده ۹

کسانی که تا این تاریخ دارای پروانه وکالت بوده و سلب صلاحیت از آنان نشده وکیل دادگستری شناخته می‌شوند.

ماده ۱۰

به اشخاص زیر اجازه وکالت داده نمی‌شود: ۱-اتباع خارجه. ۲-قضات و مستخدمین دولتی و بلدی و مملکتی و بنگاههایی که تمام یا قسمتی از سرمایه آن متعلق به دولت است در حین اشتغال به خدمتبه استثناء استادان دانشکده حقوق که اشتغال به تدریس در یکی از شعب حقوقی دارند در صورت اجازه شورای دانشگاه. ۳-محجورین و همچنین کسانی که سن آنها کمتر از ۲۵ سال باشد. ۴-محکومین به انفصال ابد از خدمات دولتی. ۵-اشخاص مشهور به فساد اخلاق و تجاهر به استعمال مسکر،افیون و اعمال منافی عفت. ۶-محکومین به جنایت مطلقا و محکومین به جنحه‌هایی که منافی با امانت و عفت و شوون وکالت است به تشخیص هیات مدیره کانون و یا آن‌که به موجب قانون مستلزم محرومیت از بعضی حقوق اجتماعی است. ۷-کسانی که به اتهام و ارتکاب جنایت یا جنحه‌های مذکور در ماده فوق تحت محاکمه هستند. ۸-اشخاصی که طبق حکم محکمه از وکالت محروم شده‌اند.

ماده ۱۱

وکلائی که تقاضای ترفیع می‌نمایند باید علاوه بر شرایط مقرر قانونی گواهی حسن انجام وظیفه وکالتی به ترتیبی که ذیلا درج می‌گردد اخذ نمایند. در نقاطی که در محل اقامت وکیل دادگاه بخش یا شهرستانتشکیل گردیده گواهی مزبور باید به تصدیق رئیس دادگاه‌های مزبور و دادستان شهرستان یا قائم‌مقام آنان برسد و در صورتی که اقامتگاه وکیل در مرکز استان باشد گواهی مزبور باید علاوه بر تصدیقات مذکور به گواهی رئیس کل دادگاه‌های استان و دادستان استانبرسد.

تبصره

مقامات قضائی فوق در صورت احتیاج پس از استعلام از دوائر تابعه مبادرت به صدور گواهی می‌نمایند.

ماده ۱۲

در صورتی که وکیل دادگستری یا زوجه او با دادرس یا دادستان یا دادیار یا بازپرس قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم از طبقه دوم داشته باشند مستقیما یا با واسطه از قبول وکالت در آن دادگاه یا نزد آن دادستان یا دادیار یا بازپرس ممنوع است.

ماده ۱۳

دادسرای انتظامی وکلاء مرجع رسیدگی به تخلفات وکلاء و کارگشایان دادگستری و تعقیب آنان بوده و از دادستان وعده لازم دادیار که از طرف هیات مدیره کانون برای مدت دو سال به رای مخفی انتخاب می‌شوند تشکیل می‌گردد. دادسرای انتظامی وکلاء پس از رسیدگی به تخلفات و شکایات در صورتی که عقیده بر تخلف داشته باشد کیفرخواست صادر می‌کند و در غیر این صورت قرار منع تعقیب خواهد داد قرار منع تعقیب از طرف شاکی و رئیس کانون ظرف مدت ده روز پس از ابلاغ با رعایت مسافتطبق قانون آیین دادرسی مدنی قابل شکایت در دادگاه انتظامی وکلاء خواهد بود. در صورتی که دادگاه انتظامی وکلاء قرار منع تعقیب را صحیح ندانست به موضوع رسیدگی کرده و حکم مقتضی صادر می‌نماید.

ماده ۱۴

رسیدگی به تخلفات وکلاء و کارگشایان دادگستری به عهده دادگاه انتظامی وکلاء است دادگاه مزبور از ۳ نفر وکیل درجه یک که به انتخاب هیات مدیره کانون برای مدت دو سال تعیین می‌گردد تشکیل می‌شود و برای مدت مزبور هیات مدیره دو نفر عضو علی‌البدل از بین وکلاء پایه یک انتخاب می‌نماید که در مورد غیبت یا معذوریت اعضاء اصلی در دادگاه انتظامی شرکت نمایند مجازاتهای درجه ۱ و ۲ و ۳ نسبت به وکیل مورد تعقیب قطعی است ولی شاکی خصوصی که تعقیب به موجب شکایت او به عمل آمده از کلیه آراء صادره و همچنین دادسرای انتظامی وکلاء و رئیس کانون از حکم برائت و از مجازاتهای درجه ۴ به بالا می‌توانند ظرف مدت ده روز پس از ابلاغ با رعایت مسافتطبق قانون آیین دادرسی مدنی تقاضای تجدیدنظر نمایند. مرجع تجدیدنظر دادگاه عالی انتظامی قضات بوده و رای دادگاه مزبور قطعی است.

ماده ۱۵

در صورتی که رئیس دادگاه یا دادستان شهرستان و یا رئیس دادگاه استان و یا دادستان تخلفی از وکیل مشاهده نمایند که قابل تعقیب باشد باید مراتب را کتبا به دادسرای انتظامی وکلاء اطلاع دهند در صورتی که دادسرای مزبور موضوع را قابل تعقیب تشخیص دهد پرونده را با صدور کیفرخواست به دادگاه انتظامی وکلاء ارجاع می‌کند و در غیر این صورت نظر خود را با ذکر دلیل به دادستان استان اطلاع می‌دهد و اگر دادستان مزبور به نظر دادسرای انتظامی وکلاء تسلیم نشد راسا از دادگاه انتظامی وکلاء رسیدگی به موضوع را تقاضا می‌نماید.

ماده ۱۶

هرگاه وزیر دادگستری به جهتی از جهات وکیلی را قابل تعقیب دانست می‌تواند از دادگاه انتظامی وکلاء با ذکر دلائل امر تقاضای رسیدگی نماید و نیز در صورتی که به حکم دادگاه مزبور تسلیم نباشد می‌تواند تقاضای تجدیدنظر کند.

ماده ۱۷

از تاریخ اجراء این قانون هیچ وکیلی را نمی‌توان از شغل وکالت معلق یا ممنوع نمود مگر به موجب حکم قطعی دادگاه انتظامی.

ماده ۱۸

در صورتی که وزیر دادگستری یا رئیس هیات مدیره کانون وکلاء به جهتی از جهات اشتغال وکیل مورد تعقیب را به کار وکالت مقتضی نداند می‌تواند از دادگاه انتظامی وکلاء تعلیق موقت او را بخواهد و دادگاه موظف است در جلسه خارج از نوبت به این درخواست رسیدگی نموده و در صورتی که رای بر تعلیق صادر شود این رای قابل اجراء خواهد بود و همچنین در صورت درخواست ۶ نفر از اعضاء هیات مدیره کانون رئیس کانون مکلّف است از دادگاه تقاضای تعلیق وکیل مورد تعقیب را بنماید. از رای مزبور وکیل معلق می‌تواند تقاضای تجدیدنظر نماید و نیز از رای عدم تعلیق وزیر دادگستری یا رئیس کانون وکلاء حق تقاضای تجدیدنظر دارند دادگاه عالی انتظامی قضات به کلیه این درخواستها خارج از نوبت رسیدگی نموده و رای دادگاه مزبور قطعی است.

ماده ۱۹

میزان حق‌الوکاله در صورتی که قبلا بین طرفین توافق نشده باشد طبق تعرفه‌ای است که با پیشنهاد کانون و تصویب وزیر دادگستری تعیین خواهد شد و در قبال اشخاص ثالث این تعرفه معتبر خواهد بود مگر در صورتی که قرارداد حق‌الوکاله کمتر از میزان تعرفه وکالتی باشد.

ماده ۲۰

هرکس نسبت به وکیل دادگستری در حین انجام وظیفه وکالتی یا به سبب آن توهین نماید به حبس تادیبی از پانزده روز الی سه ماه محکوم خواهد گردید.

ماده ۲۱

در مواردی که وزیر دادگستری در امور مربوطه به وظائف یکی از افراد هیات مدیره کانون و یا دادرسان و دادستان دادگاه انتظامی وکلاء تخلفی مشاهده نماید رسیدگی به امر را به دادستان دیوان عالی کشور ارجاع می‌نماید. دادستان کل به وسیله‌ای که مقتضی بداند تحقیقات نموده در صورتی که تخلف را محرز دانست پرونده را به منظور رسیدگی به دادگاه عالی انتظامی قضات احاله خواهد نمود.

ماده ۲۲

کانون وکلاء با رعایت مقررات این قانون آیین‌نامه‌های مربوط به امور کانون از قبیل انتخابات کانون و طرز رسیدگی به تخلفات و نوع تخلفات و مجازات آنها و ترفیعات و کارآموزی و پروانه وکالت را در مدت دو ماه از تاریخ تصویب این قانون تنظیم می‌نماید و پس از تصویب وزیر دادگستری به موقع اجراء گذاشته می‌شود.

ماده ۲۳

این ماده با انقضاء زمان اجراء و انجام موضوع منتفی شده است.

ماده ۲۴

لایحه قانونی استقلال کانون وکلاء مصوب اسفندماه ۱۳۳۱ و آن قسمت از قانون وکالت مصوب بهمن‌ماه ۱۳۱۵ و بند«۸»از ماده اول قانون بودجه سال ۱۳۲۶ مجلس شورای ملی و سایر قوانین مقررات راجع به وکالت که با مواد این قانون مغایرت داشته باشد نسخ می‌شود.

ماده ۲۵

با توجه به ماده ۴ قانون راجع به استخدام قضات و شرایط کارآموزی مصوب ۱۳۴۳/۹/۱۹ و اصلاحیه آن مصوب ۱۳۴۷/۱۲/۲۷ منسوخ است

ماده ۲۶

وزارت دادگستری مامور اجراء این قانون است.