این ماده میگوید «قرارداد کار» چیست: توافقی (چه نوشتهشده و چه شفاهی) که بر اساس آن یک نفر به نام کارگر، در برابر گرفتن حقالسعی (دستمزد)، کاری را برای کارفرما انجام میدهد. این کار میتواند برای یک مدت مشخص (موقت) یا بدون مدت مشخص (غیرموقت) باشد.
تبصره ۱ میگوید بیشترین مدت قرارداد موقت برای کارهایی که ذاتاً مستمر نیستند، وزارت کار تعیین میکند و باید به تصویب هیات وزیران برسد. تبصره ۲ میگوید در کارهایی که ذاتاً مستمر هستند، اگر در قرارداد مدتی ذکر نشود، قرارداد دائمی به حساب میآید. تبصره ۳ میگوید اگر قرارداد کتبی باشد، باید در فرم مخصوصی باشد که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی تهیه میکند. تبصره ۴ میگوید کارفرما باید به کارگران با قرارداد موقت، به نسبت مدت کارکردشان، مزایای قانونی پایان کار را بر مبنای هر سال یک ماه آخرین مزد بپردازد. در متن آمده که تبصرههای ۳ و ۴ به موجب بند ۱ ماده ۴۱ قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب ۱۳۹۴/۰۲/۰۱ الحاق شده است.