این ماده دربارهٔ حالتی است که کارگر به کارفرمای خود بدهکار باشد. طبق متن، برای پرداخت این بدهی فقط میتوان مازاد بر حداقل مزد را برداشت کرد و این برداشت باید به موجب حکم دادگاه باشد. همچنین در هر حال مبلغ برداشت نباید از یکچهارم کل مزد کارگر بیشتر شود.
تبصره این ماده میگوید نفقه و کسوه افراد واجبالنفقه کارگر از این قاعده مستثنی است و تابع مقررات قانون مدنی میباشد. متن دربارهٔ جزئیات آن مقررات توضیحی نداده و فقط به قانون مدنی ارجاع داده است.