این ماده درباره کارگرانی است که مزدشان «کارمزد» است؛ یعنی بهجای مزد ثابت ماهانه، بر اساس مقدار کار انجامشده (مثلاً تعداد قطعه یا مقدار تولید) پول میگیرند. بر اساس این متن، چنین کارگرانی برای روزهای جمعه، تعطیلات رسمی و مرخصی هم حق دریافت مزد دارند، حتی اگر در آن روزها کار نکرده باشند.
برای حساب کردن مبلغ این روزها، ملاک این است که میانگین کارمزد آن کارگر در روزهای کارکردِ آخرین ماهِ کار او محاسبه شود. یعنی به کارکردهای همان ماه آخر نگاه میشود و میانگین گرفته میشود.
نکته آخر اینکه در هیچ حالتی مبلغ پرداختی برای این روزها نباید از حداقل مزد قانونی کمتر باشد. این متن تبصرهای ندارد و به ماده دیگری هم ارجاع نداده است.