این ماده دربارهٔ «حداقل مزد» است. میگوید حداقلی که در ماده ۴۱ همین قانون تعیین شده، فقط و فقط باید به شکل پول نقد پرداخت شود؛ یعنی کارفرما نمیتواند بخشی از آن حداقل را با جنس، غذا، مسکن یا هر چیز غیرپولی حساب کند.
اگر در قرارداد پیشبینی شده باشد که چیزهای غیرنقدی (مثل خواروبار یا محل سکونت) هم به کارگر داده شود، اینها بهعنوان مبلغی «اضافه بر» حداقل مزد شمرده میشوند؛ نه بخشی از خودِ حداقل مزد.
نکتهٔ قابل توجه این است که متن به ماده ۴۱ ارجاع داده، اما خودِ ماده ۴۱ در اینجا آورده نشده و ما از محتوای آن اطلاعی نداریم. همچنین این ماده تبصره ندارد.