این ماده به تشکلهای کارفرمایی و کارگری که در همین فصل از قانون کار از آنها صحبت شده، اجازه میدهد برای هماهنگی و انجام بهتر وظایفشان، جداگانه یک «تشکیلات مرکزی» برای خودشان درست کنند؛ یعنی ظاهراً یک تشکیلات مرکزی برای کارفرمایان و یک تشکیلات مرکزی برای کارگران.
در تبصرهٔ این ماده گفته شده که مقررات مربوط به انتخاباتِ شورای مرکزی و همچنین اساسنامهٔ این تشکیلات مرکزی — هم برای کارفرمایان و هم برای کارگران، هر کدام جداگانه — توسط کمیسیونی متشکل از نمایندگان شورای عالی کار، وزارت کشور و وزارت کار و امور اجتماعی تهیه میشود و برای تصویب به هیات وزیران میرود.
این متن جزئیات بیشتر (مثل تعداد اعضا، شرایط نامزد شدن یا نحوهٔ رأیگیری) را مشخص نکرده و آنها را به همان آییننامهها و اساسنامههایی که تهیه و تصویب میشوند واگذار کرده است.