این ماده میگوید نمایندگان رسمی کارگران ایران در جاهایی که نام برده شده — مثل سازمان جهانی کار، هیاتهای تشخیص، هیاتهای حل اختلاف، شورای عالی تامین اجتماعی، شورای عالی حفاظت فنی و موارد مشابه — بهطور موردی توسط یکی از این سه تشکل انتخاب میشوند: کانون عالی شوراهای اسلامی کار، کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران، یا مجمع نمایندگان کارگران. یعنی انتخاب این نمایندگان به عهدهٔ خودِ تشکلهای کارگری است، نه نهاد دیگری.
تبصرهٔ ۱ میگوید آییننامهٔ اجرایی این ماده با پیشنهاد شورای عالی کار و تصویب هیات وزیران تعیین میشود. تبصرهٔ ۲ یک حالت استثنا را بیان میکند: اگر تشکلهای عالی کارگری و کارفرمایی که در این فصل آمدهاند هنوز ایجاد نشده باشند، وزیر کار و امور اجتماعی میتواند خودش نمایندگان را در مجامع، شوراها و هیاتهای عالی انتخاب کند.