این ماده دربارهٔ شاکیای است که شکایتش را از روی بدخواهی و برخلاف واقع مطرح کرده است. اگر دادگاه این موضوع را احراز کند، شاکی به مجازات «مفتری» محکوم میشود؛ یعنی همان مجازاتی که برای کسی که اتهام دروغ میزند در نظر گرفته شده است.
نکتهٔ دوم این ماده دربارهٔ گذشت است: اگر کسی که به او تهمت زده شده (مفتریعلیه) بگذرد، تعقیب یا اجرای مجازات شاکی متوقف میشود. متن ماده مجازات مفتری را مشخص نکرده و آن را به مقررات دیگر واگذار کرده است؛ همچنین نوع و مقدار این مجازات در همین متن نیامده است.