این ماده میگوید اگر به بدن یا سلامتی کسی آسیب برسد و در نتیجه آن، در بدن او نقصی پیدا شود، یا توان کارش کم یا از بین برود، یا مخارج زندگیاش بیشتر شود، کسی که زیان را وارد کرده مسئول جبران همه این خسارات است.
دادگاه جبران این زیان را با توجه به اوضاع و احوال پرونده تعیین میکند؛ یعنی ممکن است آن را به صورت مستمری (پرداخت دورهای) یا پرداخت یکجا (دفعتاً واحده) قرار دهد. اگر قرار شد جبران به صورت مستمری باشد، تشخیص اینکه چه اندازه و تا چه مبلغ میتوان از وارد کننده زیان تامین گرفت، با دادگاه است.
همچنین اگر هنگام صدور حکم نتوان عواقب صدمات بدنی را دقیق روشن کرد، دادگاه از تاریخ صدور حکم تا دو سال حق تجدیدنظر نسبت به حکم دارد.