این قانون دربارهٔ قاچاق سلاح و مهمات و نگهداری سلاح و مهمات غیرمجاز است. در آغاز، متن چند تعریف میآورد: «قاچاق» یعنی وارد کردن یا خارج کردن غیرمجاز سلاح، مهمات و اقلام و مواد تحت کنترل؛ «سلاح» و «مهمات» شامل انواع سلاحهای گرم و سرد جنگی و شکاری و قطعات مؤثر آنها است و «اقلام و مواد تحت کنترل» فهرستی است از مواد آتشزا، منفجره، شیمیایی، رادیواکتیو و میکروبی، گازهای بیحسکننده و اشکآور، شوکر و تجهیزات نظامی و انتظامی.
بر پایهٔ این متن، وارد کردن، خارج کردن، ساخت، مونتاژ، نگهداری، حمل، توزیع، تعمیر و هر معاملهٔ این اقلام «بدون مجوز از مراجع ذیصلاح» جرم است. مجازاتها به نوع سلاح یا ماده بستگی دارد و از حبس درجه دو تا حبس درجه هفت و همچنین جزای نقدی چند برابر ارزش روز یا مبالغ ریالی معین (مثلاً برای تمدید نشدن پروانهٔ سلاح شکاری یا دستکاری و جعل شماره و نشانهٔ سلاح) متغیر است. متن، مدت دقیق درجههای حبس را توضیح نمیدهد و برای دانستن میزان مجازات در برخی موارد به مواد دیگر همان قانون ارجاع میدهد.
قانون چند حالت تشدید مجازات را برمیشمارد: تکرار جرم، ارتکاب جرم در قالب گروه سازمانیافته، مسلح بودن مرتکب، داشتن تعداد زیادی سلاح یا مهمات، و تکرار یا غیرمجاز بودن سلاح در کار تعمیر. اگر کسی در برابر مأموران دولتی مقاومت مسلحانه کند و محارب شناخته نشود، مجازات حبس تعزیری بیست و پنج تا سی سال پیشبینی شده است. متن توضیح نمیدهد «گروه سازمانیافته»، «محارب» و نحوهٔ محاسبهٔ «یک درجه تشدید» دقیقاً چه معنایی دارند.
برای کسی که سلاح، مهمات یا اقلام تحت کنترل را غیرمجاز در اختیار دارد و آنها را داوطلبانه در مهلت ششماهه به مراکز نظامی، انتظامی یا امنیتی تحویل دهد، معافیت از مجازات در نظر گرفته شده است، مگر اینکه با همان سلاح جرمی مرتکب شده باشد. تحویل داوطلبانه پس از پایان این مهلت هم به تخفیف مجازات میانجامد و دربارهٔ سلاح شکاری تحویلی، بازگرداندن آن با صدور جواز تحت شرایطی پیشبینی شده است. در متن چند نکتهٔ مبهم هم دیده میشود؛ از جمله عبارتی نامشخص در ابتدای تبصرهٔ ماده ۱۲ و روشن نبودن بخشی از جزئیات در مواد مربوط به تشدید مجازات.