این متن میگوید وقتی قرار است دادهها یا سامانههای رایانهای و مخابراتی (مثل سرورها، کامپیوترها، سامانههای پیامرسان یا شبکههای ارتباطی) تفتیش (جستوجو) و توقیف (ضبط) شوند، این کار باید در حضور کسانی انجام شود که بهطور قانونی آنها را در اختیار دارند یا به نوعی تحت کنترل قانونیشان است؛ نمونهای که خود متن آورده، متصدیان سامانهها (مدیران سامانه) است.
اگر چنین اشخاصی حضور نداشته باشند، انجام تفتیش و توقیف بدون آنها تنها با دستور قاضی ممکن است و قاضی باید در دستورش دلایل این کار را ذکر کند.
نکته: در عنوان همین متن عبارتی دربارهٔ «منسوخ» بودن و اشاره به ماده ۳۷ قانون جرایم رایانهای دیده میشود. من دربارهٔ اینکه این متن الان معتبر است یا نه اظهارنظر نمیکنم و فقط محتوای همین متن را توضیح میدهم.