این ماده دربارهٔ «تفتیش» (جستوجو در دادهها) و «توقیف» (ضبط و نگهداشتن) دادهها یا سامانههای رایانهای و مخابراتی است. بر اساس همین متن، این کار تنها با دستور قضایی انجام میشود و فقط در مواردی مجاز است که «ظن قوی» — یعنی گمانهٔ قوی و مستند، نه حدس و گمان ساده — به کشف جرم، شناسایی متهم یا پیدا کردن ادله (مدارک) جرم وجود داشته باشد.
در بالای همین متن، این ماده به عنوان «ماده ۳۶ قانون جرایم رایانهای» معرفی شده و در کنار آن عبارت «منسوخ ۱۳۹۳/۷/۸» آمده است. من فقط همین چیزی را که در متن نوشته شده بازگو میکنم و دربارهٔ اینکه این ماده الآن معتبر است یا نه اظهارنظر نمیکنم.
متن شامل تبصره نیست و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است؛ فقط به «قانون جرایم رایانهای» اشاره دارد، بدون اینکه محتوای آن را توضیح دهد.