این ماده دربارهٔ مقامات قضائی است. اگر کسی شکایت یا دادخواهی خود را با شرایط قانونی نزد آنها ببرد و رسیدگی به آن از وظایف آن مقام باشد، اما او به هر عذر و بهانهای از قبول شکایت یا رسیدگی به آن خودداری کند، مجازات میشود. متن ماده تصریح میکند که عذرهایی مثل سکوت قانون، مبهم بودن قانون یا متناقض بودن قانون هم پذیرفته نیست.
همچنین اگر مقام قضائی صدور حکم را بر خلاف قانون به تأخیر بیندازد یا بر خلاف صریح قانون رفتار کند، مشمول همین حکم است. مجازات بار اول شش ماه تا یک سال است و در صورت تکرار، انفصال دائم از شغل قضائی. در هر صورت، به پرداخت خسارات واردشده هم محکوم میشود. متن ماده دربارهٔ تبصره یا ماده دیگر چیزی نگفته است.